อันตรายจากความหยิ่งยโส
เกริ่นนำ
ย้อนกลับไปตอนที่ผมทำงานเป็นทนายความ ผมจำคดีง่าย ๆ คดีหนึ่งซึ่งผมคิดว่าผมต้องชนะได้แน่ ผมมั่นใจมากว่า ตัวผมเองไม่จำเป็นต้องอธิษฐาน หรือมอบเรื่องนี้ไว้กับพระเจ้า
เมื่อผมยืนขึ้นเพื่อพูด ผู้พิพากษาถามผมว่าผมทราบหรือไม่ว่าคดีได้ถูกเปลี่ยนแปลงเนื่องมาจากเรื่องข้อกฎหมายในช่วงสองหรือสามวันที่ผ่านมา ซึ่งผมไม่ทราบ ผลลัพธ์ที่ได้คือความพ่ายแพ้ที่น่าอับอายมาก ตามที่ข้อพระคัมภีร์ในพระธรรมสุภาษิตของวันนี้เตือนไว้ (สุภาษิต 16:18) ความจองหองมาก่อนการถูกทำลาย
ในความอับอาย ผมร้องทูลขอความช่วยเหลือจากพระเจ้า ผมอ่านคดีล่าสุด จากนั้น ผมเขียนความคิดเห็นลงไปว่าผมคิดว่าการตัดสินนั้นผิด และควรจะถูกยื่นอุทธรณ์อีกครั้ง ขอบคุณพระเจ้าที่มันเป็นเช่นนั้น
เราสามารถกลับไปขึ้นศาลและชนะคดีได้ ส่วนนักกฎหมายแทนที่จะตัดสินผมสำหรับความผิดพลาดที่ผมได้ทำ เขากลับมีความเมตตาและประทับใจกับความคิดเห็นที่ผมเขียนไปและส่งคดีมาให้ผมอีกมากมาย นั่นเลยกลายเป็นบทเรียนสองชั้น คือ ไม่เพียงเกี่ยวกับเรื่องอันตรายของความจองหองเท่านั้น แต่ยังเป็นเรื่องเกี่ยวกับพระคุณอันพิเศษยิ่งของพระเจ้าและ ‘สิ่งต่าง ๆ จะสำเร็จลงได้ เมื่อคุณวางใจในพระเจ้า’ (สุภาษิต 16:20, พระคัมภีร์ตอนนี้จาก The Message โดยผู้แปล)
ผมพยายามที่จะไม่ลืมบทเรียนที่เรียนรู้เกี่ยวกับอันตรายของความจองหอง และการพึ่งพาตนเองทุกครั้งที่ลุกขึ้นพูด ผมก็อยากจะบอกว่าตัวเองไม่เคยทำผิดแบบเดิมอีก แต่นี่กลับเป็นบทเรียนที่ผมต้องเรียนรู้ใหม่หลายต่อหลายครั้ง
ในภาษาอังกฤษคำว่า ‘ความหยิ่งจองหองหรือภาคภูมิใจ’ Pride อาจมีความหมายในแง่ที่ดี ตัวอย่างเช่น เราจะไม่พูดว่าเป็นการผิดที่คนเราจะภาคภูมิใจในลูกของตนเอง หรือภาคภูมิใจในการงานของตน อย่างไรก็ตาม เมื่อพระคัมภีร์พูดถึงความภาคภูมิใจหรือจองหอง มันหมายถึงบางสิ่งที่ต่างไปจากนั้นและมีความหมายเชิงลบอย่างมาก
นั่นคือการหมายถึง มีความคิดเห็นเกี่ยวกับคุณค่าหรือความสำคัญของตนเองมากเกินไป มันบ่งบอกถึงความประพฤติที่เย่อหยิ่งหรือเอาแต่ใจ เป็นวิญญาณที่เป็นอิสระที่กล่าวว่า ‘ฉันไม่ต้องการพระเจ้า’ ดังนั้นจึงเป็นที่เข้าใจกันว่านี่เป็นรากเหง้าของบาปทั้งหมด เราควรตอบสนองต่อการล่อลวงและอันตรายของความจองหองอย่างไรบ้าง
สุภาษิต 16:18-27
18ความจองหองมาก่อนการถูกทำลาย
และใจผยองก็มาก่อนการล้ม
19เป็นคนถ่อมตัวอยู่กับคนยากจน
ก็ดีกว่าแบ่งของที่ริบมาได้กับคนเย่อหยิ่ง
20ผู้ใส่ใจพระวจนะจะเจริญรุ่งเรือง
และคนที่วางใจในพระยาห์เวห์จะสุขสบาย
21คนมีปัญญาเรียกได้ว่าเป็นคนมีความเข้าใจ
และวาจาอ่อนหวานเพิ่มอำนาจการสั่งสอน
22ปัญญาเป็นน้ำพุแห่งชีวิตแก่ผู้เป็นเจ้าของ
แต่ความโง่เป็นการลงโทษแก่คนโง่
23ใจของคนมีปัญญาทำให้วาจาของเขาสุขุม
และเพิ่มอำนาจการสั่งสอนแก่ปากของเขา
24ถ้อยคำแช่มชื่นเป็นเหมือนรวงผึ้ง
เป็นความหวานแก่วิญญาณจิตและเป็นพลานามัยแก่ร่างกาย
25มีทางหนึ่งซึ่งคนเราคิดว่าถูก
แต่ปลายทางคือความมรณา
26ความหิวของคนงานทำงานให้เขา
เพราะปากของเขากระตุ้นเขาไป
27คนถ่อยคิดแผนชั่วปองร้ายคนอื่น
คำพูดจากริมฝีปากของเขาเหมือนไฟลวก
อรรถาธิบาย
ปลูกฝังความถ่อมใจ
พระเจ้าต้องการให้คุณเรียนรู้ที่จะดำเนินในความถ่อมใจและความเมตตา ไม่ใช่ความเย่อหยิ่งและความจองหอง ความจองหองมาก่อนการถูกทำลาย: ‘ความเย่อหยิ่งมาก่อนแล้วค่อยถูกพังทลาย - ยิ่งมีอัตตาสูงเท่าไหร่ การล้มลงยิ่งหนักมากขึ้น’ (ข้อ 18, พระคัมภีร์ตอนนี้จาก The Message โดยผู้แปล)
เราได้รับการเตือนว่า “อยู่อย่างนอบน้อมถ่อมตนในหมู่คนยากจนก็ดีกว่าอยู่ท่ามกลางคนร่ำรวยและมีชื่อเสียง” (ข้อ 19, พระคัมภีร์ตอนนี้จาก The Message โดยผู้แปล)
การไร้อำนาจเป็นเรื่องที่น่าหงุดหงิดมากในบางครั้ง เมื่อเราคิดว่าเราทราบถึงวิธีที่ดีที่สุดที่จะขยายแผ่นดินของพระเจ้า อย่างไรก็ตาม พระเยซูทรงมีอำนาจน้อยมาก ๆ เมื่อมองจากมุมมองของมนุษย์ พระองค์ทรง ‘เป็นคนถ่อมตัวอยู่กับคนยากจน’ (ข้อ 19)
‘ความถ่อมตัว’ ตรงกันข้ามกับความจองหอง โดยจะนำมาซึ่ง:
1. ความเจริญรุ่งเรือง
ความถ่อมตัวหมายถึงความเต็มใจที่จะเรียนรู้ ‘ผู้ใส่ใจพระวจนะจะเจริญรุ่งเรือง’ (ข้อ 20ก)
2. ความสุข
ความไว้วางใจในพระเจ้าอย่างถ่อมตน: ‘ผู้ใดก็ตามที่พึ่งพา ไว้วางใจ และมั่นใจในองค์พระผู้เป็นเจ้า ผู้นั้นก็มีความสุข ได้รับพระพร และเป็นคนโชคดี’ ( ข้อ 20ข, พระคัมภีร์ตอนนี้จาก Amplified Bible โดยผู้แปล)
3. การรักษา
ตรงข้ามกับคำพูดที่เย่อหยิ่งของคนจองหอง (‘คนถ่อยคิดแผนชั่วปองร้ายคนอื่น คำพูดจากฝีปากของเขาเหมือนไฟลวก’, ข้อ 27) คนถ่อมตัวใช้คำพูดที่สุภาพน่าฟัง (‘วาจาอ่อนหวานเพิ่มอำนาจการสั่งสอน’, ข้อ 21ข) ‘ถ้อยคำแช่มชื่นเป็นเหมือนรวงผึ้งเป็นความหวานแก่วิญญาณจิต และเป็นพลานามัยแก่ร่างกาย’ (ข้อ 24)
คำอธิษฐาน
ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า โปรดช่วยให้ลูกพึ่งพาพระองค์อยู่เสมอ และไว้วางใจในพระองค์
กิจการอัครทูต 25:23-26:23
เปาโลถูกนำมาเข้าเฝ้ากษัตริย์อากริปปา
23วันรุ่งขึ้นอากริปปากับเบอร์นิสเสด็จมาด้วยความโอ่อ่าตระการตา และเข้าไปประทับในห้องพิจารณาพร้อมกับพวกนายพันและคนสำคัญๆ ทั้งหลายในเมืองนั้น แล้วเฟสทัสจึงสั่งให้พาเปาโลเข้ามา 24เฟสทัสทูลว่า “ข้าแต่กษัตริย์อากริปปาและท่านทั้งหลายที่อยู่ด้วยกันที่นี่ ท่านทั้งหลายได้เห็นคนนี้แล้วที่พวกยิวพากันขอร้องข้าพระบาททั้งในกรุงเยรูซาเล็มและที่นี่ โดยร้องตะโกนว่าเขาไม่ควรมีชีวิตอยู่ต่อไป 25แต่ข้าพระบาทเห็นว่าเขาไม่ได้ทำอะไรผิดที่สมควรตาย เมื่อเขาเองขอถวายฎีกาถึงจักรพรรดิ ข้าพระบาทจึงตกลงใจว่าจะส่งเขาไป 26แต่ข้าพระบาทไม่มีรายงานแน่ชัดอะไรที่จะถวายเจ้านายของข้าพระบาทเกี่ยวกับคนนี้ เพราะฉะนั้นข้าพระบาทจึงพาเขาออกมาต่อหน้าพวกท่านทุกคน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเฉพาะพระพักตร์พระองค์ กษัตริย์อากริปปา โดยหวังว่าหลังจากไต่สวนแล้วคงจะพอมีเรื่องถวายรายงานได้บ้าง 27เพราะข้าพระบาทเห็นว่าการส่งนักโทษไปโดยไม่ส่งข้อหาไปด้วยนั้นเป็นเรื่องเหลวไหล”
กิจการ 26
เปาโลแก้คดีเฉพาะพระพักตร์อากริปปา
1อากริปปาจึงตรัสกับเปาโลว่า “เราอนุญาตให้เจ้าแก้ข้อกล่าวหาให้ตัวเองได้” เปาโลจึงยื่นมือเริ่มแก้คดีว่า
2“ข้าแต่กษัตริย์อากริปปา ข้าพระบาทถือว่าตัวเองมีโอกาสดียิ่งที่ได้อยู่เฉพาะพระพักตร์ฝ่าพระบาทในวันนี้ เพื่อแก้ข้อกล่าวหาทั้งหมดของพวกยิว 3เพราะฝ่าพระบาทมีความเชี่ยวชาญในบรรดาขนบธรรมเนียมและปัญหาต่างๆ ของพวกยิวเป็นอย่างยิ่ง เพราะฉะนั้นขอฝ่าพระบาทได้โปรดอดทนฟังข้าพระบาท
4“พวกยิวรู้วิถีชีวิตของข้าพระบาทตั้งแต่เด็ก คือตั้งแต่เริ่มแรกข้าพระบาทก็อยู่ท่ามกลางชนชาติของข้าพระบาท และอยู่ในกรุงเยรูซาเล็ม 5เขาทั้งหลายรู้จักข้าพระบาทนานแล้ว ถ้าเขายอมก็เป็นพยานได้ว่าข้าพระบาทดำเนินชีวิตตามลัทธิที่เคร่งที่สุดในศาสนาของพวกข้าพระบาท คือเป็นพวกฟาริสี 6บัดนี้ข้าพระบาทต้องมายืนให้ฝ่าพระบาทพิพากษาก็เพราะเรื่องความหวังในพระสัญญาซึ่งพระเจ้าตรัสกับบรรพบุรุษของพวกข้าพระบาทนั้น 7พวกข้าพระบาทสิบสองเผ่าปรนนิบัติด้วยความจริงจังทั้งกลางวันกลางคืน เพราะมีความหวังว่าจะได้รับตามพระสัญญานั้น ข้าแต่กษัตริย์ เพราะความหวังนี้แหละที่พวกยิวฟ้องข้าพระบาท 8ทำไมท่านทั้งหลายจึงคิดว่าการที่พระเจ้าทรงทำให้คนตายเป็นขึ้นมานั้น เป็นเรื่องเชื่อไม่ได้?
9“ข้าพระบาทเคยคิดในใจของตนเองว่า ควรจะทำหลายๆ อย่างเพื่อขัดขวางพระนามของพระเยซูชาวนาซาเร็ธ 10และนี่ก็คือสิ่งที่ข้าพระบาททำในกรุงเยรูซาเล็ม หลังจากได้รับสิทธิอำนาจจากพวกหัวหน้าปุโรหิตแล้ว ข้าพระบาทจับธรรมิกชนจำนวนมากขังคุก และเมื่อพวกเขาถูกลงโทษถึงตาย ข้าพระบาทก็เห็นดีด้วย 11ข้าพระบาททำโทษเขาบ่อยๆ ในธรรมศาลาทุกแห่ง และบังคับเขาให้กล่าวคำหมิ่นประมาทพระเจ้า และเนื่องจากข้าพระบาทโกรธพวกเขาอย่างยิ่ง ถึงขนาดข้าพระบาทตามไปข่มเหงเขาถึงหัวเมืองต่างๆ ในต่างประเทศ
เปาโลเล่าเรื่องการกลับใจของตน
12“ดังนั้นขณะที่ข้าพระบาทกำลังไปยังเมืองดามัสกัสโดยอาศัยสิทธิอำนาจและคำสั่งของพวกหัวหน้าปุโรหิต 13ข้าแต่กษัตริย์ ในเวลาเที่ยงวันขณะกำลังเดินทางไป ข้าพระบาทก็ได้เห็นแสงสว่างกล้ายิ่งกว่าแสงอาทิตย์ส่องลงมาจากท้องฟ้าล้อมรอบข้าพระบาทกับคนทั้งหลายที่ไปกับข้าพระบาท 14เมื่อข้าพระบาทกับคนทั้งหลายล้มฟุบลงบนพื้น ข้าพระบาทได้ยินพระสุรเสียงตรัสกับข้าพระบาทเป็นภาษาฮีบรูว่า ‘เซาโล เซาโลเอ๋ย เจ้าข่มเหงเราทำไม? การที่เจ้าถีบประตักก็เจ็บตัวเจ้าเอง’ 15ข้าพระบาทจึงทูลถามว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์ทรงเป็นผู้ใด?’ พระองค์ตรัสว่า ‘เราคือเยซูผู้ที่เจ้าข่มเหง 16แต่จงลุกขึ้นยืนเถิด เพราะว่าเรามาปรากฏแก่เจ้าเพื่อจะตั้งเจ้าให้เป็นผู้รับใช้และเป็นสักขีพยานของเหตุการณ์ที่เจ้าได้เห็นเราสำเนาโบราณบางฉบับว่า ของสิ่งที่เจ้าได้เห็น และของสิ่งที่เราจะสำแดงแก่เจ้า 17เราจะช่วยเจ้าให้พ้นจากชนชาติอิสราเอลและจากคนต่างชาติที่เราจะใช้เจ้าไปนั้น 18ไปเปิดตาของพวกเขาเพื่อให้พวกเขาหันจากความมืดมาหาความสว่าง จากอำนาจของซาตานมาหาพระเจ้า เพื่อให้พวกเขาได้รับการอภัยบาป และมีส่วนอยู่ท่ามกลางคนที่ได้รับการชำระให้เป็นธรรมิกชนโดยความเชื่อในตัวเรา’
ถ้อยคำซึ่งเปาโลเป็นพยานต่อพวกยิวและพวกต่างชาติ
19“ข้าแต่กษัตริย์อากริปปา เมื่อเป็นเช่นนั้นแล้ว ข้าพระบาทก็ไม่ได้ขัดขืนนิมิตซึ่งมาจากสวรรค์ 20แต่ข้าพระบาทประกาศให้เขาทั้งหลายทราบ โดยเริ่มต้นในเมืองดามัสกัส ในกรุงเยรูซาเล็ม ทั่วแว่นแคว้นยูเดีย รวมทั้งพวกต่างชาติด้วย เพื่อให้เขาทั้งหลายกลับใจใหม่และหันมาหาพระเจ้า และทำสิ่งที่แสดงถึงการกลับใจใหม่ 21เพราะเหตุนี้พวกยิวจึงจับข้าพระบาทในพระวิหาร และพยายามที่จะฆ่าข้าพระบาทเสีย 22แต่เพราะพระเจ้าโปรดช่วยข้าพระบาทมาจนถึงทุกวันนี้ ข้าพระบาทจึงยืนอยู่ที่นี่และเป็นพยานทั้งต่อผู้น้อยและผู้ใหญ่ ข้าพระบาทไม่ขอพูดเรื่องอื่นนอกจากเรื่องที่บรรดาผู้เผยพระวจนะและโมเสสกล่าวไว้ว่าจะเกิดขึ้น 23คือว่าพระคริสต์จะต้องทนทุกข์ทรมาน และพระองค์จะทรงแสดงความสว่างแก่ชนชาติอิสราเอลและแก่พวกต่างชาติโดยที่ทรงเป็นผู้แรกที่เป็นขึ้นจากตาย”
อรรถาธิบาย
รับใช้และเป็นพยาน
คุณควรทำอย่างไร หากคุณมีโอกาสเป็นพยานเกี่ยวกับพระเยซู? คุณจะควรเล่าเรื่องชีวิตของคุณอย่างไร? เราจะมาดูข้อพระคัมภีร์ตอนนี้ซึ่งเป็นตัวอย่างที่ดีมาก ๆ ของสิ่งที่เราควรทำ
ในการพิจารณาคดี อาจารย์เปาโลบอกกับศาลว่าพระเยซูทรงมอบหมายหน้าที่ให้รับใช้ ‘เพราะว่าเรามาปรากฏแก่เจ้าเพื่อจะตั้งเจ้าให้เป็นผู้รับใช้และเป็นสักขีพยาน’ (26:16) เมื่อพระเยซูเสด็จมา ‘ไม่ได้มาเพื่อรับการปรนนิบัติ แต่มาเพื่อจะปรนนิบัติคนอื่น’ (มาระโก 10:45) เราทุกคนถูกเรียกให้เป็นผู้รับใช้และเป็นพยาน พยานจะชี้ให้ผู้อื่นเห็นสิ่งที่อยู่เหนือกว่าตัวของตนเอง อาจารย์เปาโลชี้ไปที่พระเยซูอย่างถ่อมใจ จากข้อความนี้เราจะเห็นว่าเขาทำให้การทรงเรียกนี้สำเร็จได้อย่างไรบ้าง
อาจารย์เปาโลซึ่งอยู่ในเรือนจำและอยู่ในการพิจารณาคดี มาเผชิญหน้ากับความเย่อหยิ่งและ ‘ความโอ่อ่าตระการตาอย่างยิ่ง’ ขณะที่เขาถูกนำตัวมาอยู่ต่อหน้าอากริปปาและเบอร์นิส (กิจการ 25:23) นั่นคงเป็นประสบการณ์ที่น่าครั่นคร้ามอย่างมาก
เป็นอีกครั้งที่เปาโลเป็นพยานอย่างเรียบง่ายและถ่อมใจ กล่าวอย่างสุภาพและให้เกียรติกษัตริย์อากริปปา (26:2–3) ทั้งยังทำตามธรรมเนียมและประเพณีทางสังคม โดยเลือกที่จะเล่าเรื่องราวของตนเองที่สามารถเชื่อมต่อกับผู้ฟังได้ดี
ในส่วนแรกของคำพยาน อาจารย์เปาโลใช้คำว่า ‘ข้าพระบาท’ แทนคำว่า ‘ท่าน’ ในขณะที่คำว่า ‘ท่าน’ อาจดูอวดตัวและดูสนับสนุนคำพูดได้ดี แต่บางครั้งข้อความ ‘ฉัน’ ก็มีประสิทธิภาพมากกว่า รวมทั้งเป็นวิธีที่ไม่คุกคามและสุภาพกว่าในการชี้ประเด็นแก่ผู้ฟัง
เปาโลกล่าวว่าเขาเคยเป็นเหมือนพวกเขา ‘ข้าพระบาทเคยคิดในใจของตนเองว่า ควรจะทำหลาย ๆ อย่างเพื่อขัดขวางพระนามของพระเยซูชาวนาซาเร็ธ และนี่ก็คือสิ่งที่ข้าพระบาททำในกรุงเยรูซาเล็ม หลังจากได้รับสิทธิอำนาจจากพวกหัวหน้าปุโรหิตแล้ว ข้าพระบาทจับธรรมิกชนจำนวนมากขังคุก และเมื่อพวกเขาถูกลงโทษถึงตาย ข้าพระบาทก็เห็นดีด้วย’ (ข้อ 9–10)
ข้อความเหล่านี้มีความหมายว่า ‘ฉันก็เคยเหมือนกับคุณ ฉันเคยเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ อำนาจและความยิ่งใหญ่ ฉันเคยทำในสิ่งที่คุณกำลังทำอยู่ ฉันเคยข่มเหงคริสเตียนเหมือนที่คุณกำลังข่มเหงฉันอยู่ในตอนนี้’
จากนั้นเขาบอกว่าพระเยซูทรงปรากฏต่อเขาอย่างไรและชี้ให้เห็นว่าในการข่มเหงคริสเตียนแท้จริงแล้วก็คือการข่มเหงพระเยซู ‘เราคือเยซูผู้ที่เจ้าข่มเหง’ (ข้อ 15)
พระเยซูตรัสว่า ‘เราจะช่วยเจ้าให้พ้นจากชนชาติอิสราเอลและจากคนต่างชาติที่เราจะใช้เจ้าไปนั้น ไปเปิดตาของพวกเขาเพื่อให้พวกเขาหันจากความมืดมาหาความสว่าง จากอำนาจของซาตานมาหาพระเจ้า เพื่อให้พวกเขาได้รับการอภัยบาป และมีส่วนอยู่ท่ามกลางคนที่ได้รับการชำระให้เป็นธรรมิกชนโดยความเชื่อในตัวเรา’ (ข้อ 17–18) ผ่านข้อความอันทรงพลังของคำว่า ‘ข้าพระบาท’ ในคำให้การ ที่จริงแล้วอาจารย์เปาโลกำลังพูดกับพวกเขาว่า พวกเขาอยู่ในความมืด และอยู่ภายใต้อำนาจของมารซาตาน และจำเป็นต้องได้รับการอภัยบาปของพวกเขา
เขาไม่เพียงแต่ชี้ให้เห็นถึงความจำเป็นของพวกเขาเท่านั้น แต่ยังชี้ให้เห็นหนทางสู่การให้อภัยอีกด้วย ‘แต่ข้าพระบาทประกาศให้เขาทั้งหลายทราบ เพื่อให้เขาทั้งหลายกลับใจใหม่และหันมาหาพระเจ้า และทำสิ่งที่แสดงถึงการกลับใจใหม่’ (ข้อ 20) เขากล่าวกับผู้คนที่เย่อหยิ่ง และมีอำนาจเหล่านี้ว่า ‘เขาทั้งหลายต้องกลับใจใหม่ และหันมาหาพระเจ้า’
เขากล่าวต่อไปว่า ‘แต่เพราะพระเจ้าโปรดช่วยข้าพระบาทมาจนถึงทุกวันนี้ ข้าพระบาทจึงยืนอยู่ที่นี่และเป็นพยานทั้งต่อผู้น้อยและผู้ใหญ่’ (ข้อ 22) อาจารย์เปาโลยินดีที่จะพูดกับทุกคน ทั้งผู้มีอำนาจและผู้ที่อ่อนแอ
ข้อความของอาจารย์เปาโลมักมีศูนย์กลางอยู่ที่พระเยซู ผู้ทรงปรากฏแก่ท่านระหว่างทางไปดามัสกัส เขาเป็นพยานว่า ‘พระคริสต์ต้องทนทุกข์และ... เป็นขึ้นมาจากความตาย’ (ข้อ 23, พระคัมภีร์ตอนนี้จาก Amplified Bible โดยผู้แปล)
คำอธิษฐาน
ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ขอทรงช่วยให้ข้าพระองค์ได้ใช้ทุกโอกาสที่จะบอกผู้คนเกี่ยวกับพระเยซูและทำตามแบบอย่างของการรับใช้ด้วยความถ่อมใจของพระองค์
2 พงศ์กษัตริย์ 14:23-15:38
เยโรโบอัมที่ 2 ทรงครองอิสราเอล
23ในปีที่ 15 แห่งรัชกาลอามาซิยาห์ พระราชโอรสของโยอาชพระราชาแห่งยูดาห์ เยโรโบอัม พระราชโอรสของเยโฮอาชแห่งอิสราเอลทรงครองราชย์ในกรุงสะมาเรียอยู่ 41 ปี 24พระองค์ทรงทำสิ่งชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์ พระองค์ไม่ทรงหันจากบาปทั้งสิ้นของเยโรโบอัมบุตรเนบัท ผู้ได้นำอิสราเอลให้ทำบาปด้วย 25พระองค์ทรงตีเอาดินแดนอิสราเอลคืนมา ตั้งแต่ทางเข้าเมืองฮามัท ไกลไปจนถึงทะเลแห่งอาราบาห์คือ ทะเลตาย ตามพระวจนะของพระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอล ซึ่งตรัสโดยผู้รับใช้ของพระองค์ คือโยนาห์ บุตรอามิททัยผู้เผยพระวจนะผู้มาจากกัธเฮเฟอร์ 26เพราะพระยาห์เวห์ทอดพระเนตรเห็นว่า ความทุกข์ของอิสราเอลนั้นขมขื่นนัก เพราะไม่มีใครเหลือ ไม่ว่าทาสหรือไท ไม่มีใครช่วยอิสราเอล 27พระยาห์เวห์ไม่ได้ตรัสว่า จะลบนามอิสราเอลจากใต้ฟ้าสวรรค์ แต่พระองค์ทรงช่วยเขาโดยพระหัตถ์ของเยโรโบอัมพระราชโอรสของเยโฮอาช
28ส่วนพระราชกิจอื่นๆ ของเยโรโบอัม และทุกสิ่งที่ทรงกระทำ และพระราชอำนาจของพระองค์ การสู้รบของพระองค์ และเรื่องที่ทรงตีเอากรุงดามัสกัสและเมืองฮามัท ซึ่งเคยเป็นของยูดาห์คืนแก่อิสราเอล ได้บันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารกษัตริย์แห่งอิสราเอลไม่ใช่หรือ? 29และเยโรโบอัมทรงล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษ คือบรรดาพระราชาแห่งอิสราเอล แล้วเศคาริยาห์พระราชโอรสของพระองค์ได้ขึ้นครองราชย์แทน
2 พงศ์กษัตริย์ 15
อาซาริยาห์ทรงครองยูดาห์
1ในปีที่ 27 แห่งรัชกาลเยโรโบอัม พระราชาแห่งอิสราเอล อาซาริยาห์ พระราชโอรสของอามาซิยาห์ พระราชาแห่งยูดาห์ได้ขึ้นครองราชย์ 2เมื่อพระองค์ทรงเป็นกษัตริย์นั้นมีพระชนมายุ 16 พรรษา และพระองค์ทรงครองราชย์ในกรุงเยรูซาเล็ม 52 ปี พระราชมารดาของพระองค์มีพระนามว่า เยโคลียาห์ชาวเยรูซาเล็ม 3พระองค์ทรงทำสิ่งชอบธรรมในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์ เหมือนทุกอย่างที่อามาซิยาห์พระราชบิดาของพระองค์ทรงกระทำ 4เว้นแต่ปูชนียสถานสูงยังไม่ถูกกำจัดเสีย ประชาชนยังถวายสัตวบูชาและเผาเครื่องหอมบนปูชนียสถานสูงเหล่านั้น 5และพระยาห์เวห์ทรงลงโทษพระราชา พระองค์ก็ทรงเป็นโรคเรื้อนจนถึงวันสิ้นพระชนม์ และพระองค์ประทับในวังต่างหาก และโยธามพระราชโอรสของพระราชาทรงดูแลควบคุมสำนักพระราชวัง และทรงปกครองประชาชนของแผ่นดิน 6ส่วนพระราชกิจอื่นๆ ของอาซาริยาห์และทุกสิ่งที่ทรงกระทำ ได้บันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารกษัตริย์แห่งยูดาห์ไม่ใช่หรือ? 7และอาซาริยาห์ทรงล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษ และพวกเขาก็ฝังพระศพไว้กับบรรพบุรุษในนครดาวิดหมายถึงกรุงเยรูซาเล็ม และโยธามพระราชโอรสของพระองค์ได้ขึ้นครองราชย์แทน
เศคาริยาห์ทรงครองอิสราเอล
8ในปีที่ 38 แห่งรัชกาลอาซาริยาห์พระราชาแห่งยูดาห์ เศคาริยาห์พระราชโอรสของเยโรโบอัมทรงครองอิสราเอลในกรุงสะมาเรีย 6 เดือน 9และทรงทำสิ่งชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์ ดังที่บรรพบุรุษของพระองค์ทรงกระทำ พระองค์ไม่ได้ทรงหันจากบาปทั้งหลายของเยโรโบอัมบุตรเนบัท ผู้ได้นำอิสราเอลให้ทำบาปด้วย 10ชัลลูมบุตรยาเบชก่อการกบฏต่อพระองค์ โค่นพระองค์ลงต่อหน้าประชาชนและประหารพระองค์เสีย และได้ขึ้นครองราชย์แทน 11ส่วนพระราชกิจอื่นๆ ของเศคาริยาห์ นี่แน่ะ ได้บันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารกษัตริย์แห่งอิสราเอล 12(เหตุการณ์นี้เป็นไปตามพระวจนะที่พระยาห์เวห์ตรัสแก่เยฮูว่า “เชื้อสายของเจ้าจะนั่งบนบัลลังก์ของอิสราเอลถึงสี่ชั่วอายุคน” และก็เป็นดังนั้น)
ชัลลูมทรงครองอิสราเอล
13ชัลลูมบุตรยาเบชได้ขึ้นครองราชย์ในปีที่ 39 แห่งรัชกาลอุสซียาห์คือ อาซาริยาห์ ดูข้อ 1พระราชาแห่งยูดาห์ และพระองค์ทรงครองราชย์ในสะมาเรียหนึ่งเดือน 14แล้วเมนาเฮมบุตรกาดีได้ขึ้นมาจากเมืองทีรซาห์ไปยังกรุงสะมาเรีย ท่านได้โค่นล้มชัลลูมบุตรยาเบชในสะมาเรีย และประหารพระองค์เสีย และได้ขึ้นครองราชย์แทน 15ส่วนพระราชกิจอื่นๆ ของชัลลูม และการกบฏที่พระองค์ทรงทำ นี่แน่ะ ได้บันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารกษัตริย์แห่งอิสราเอล 16ในเวลานั้น เมนาเฮมโจมตีทิฟสาห์ และทุกคนที่อยู่ในเมืองนั้นและชายแดนของเมืองนั้นตั้งแต่ทีรซาห์ไป เพราะเขาไม่เปิดประตูเมืองให้ท่าน ท่านโจมตีเมืองนั้น และผ่าท้องหญิงมีครรภ์ของเมืองนั้นทุกคน
เมนาเฮมทรงครองอิสราเอล
17ในปีที่ 39 แห่งรัชกาลอาซาริยาห์พระราชาแห่งยูดาห์ เมนาเฮมบุตรกาดีทรงครองอิสราเอลในกรุงสะมาเรีย 10 ปี 18พระองค์ทรงทำสิ่งชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์ และตลอดรัชกาลของพระองค์ก็ไม่ได้ทรงหันจากบาปทั้งหลายของเยโรโบอัมบุตรเนบัท ผู้ได้นำอิสราเอลให้ทำบาปด้วย 19ทิกลัทปิเลเสอร์ พระราชาแห่งอัสซีเรียได้ยกขึ้นมาต่อสู้แผ่นดินนั้น และเมนาเฮมได้ถวายเงิน 1,000 ตะลันต์หนัก 34 ตันแก่ทิกลัทปิเลเสอร์ เพื่อให้พระองค์ช่วยให้ท่านกุมอาณาจักรไว้ได้ 20เมนาเฮมได้รีดเงินจากอิสราเอลคือ จากคนมั่งมีทุกคน คนละ 50 เชเขลหนักประมาณ 575 กรัม เพื่อถวายพระราชาแห่งอัสซีเรีย ดังนั้นพระราชาแห่งอัสซีเรียจึงยกทัพกลับ และไม่ได้ทรงยับยั้งอยู่ในแผ่นดินนั้น 21ส่วนพระราชกิจอื่นๆ ของเมนาเฮม และทุกสิ่งที่ทรงกระทำ ได้บันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารกษัตริย์แห่งอิสราเอลไม่ใช่หรือ? 22และเมนาเฮมทรงล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษ และเปคาหิยาห์พระราชโอรสได้ขึ้นครองราชย์แทน
เปคาหิยาห์ทรงครองอิสราเอล
23ในปีที่ 50 แห่งรัชกาลอาซาริยาห์พระราชาแห่งยูดาห์ เปคาหิยาห์พระราชโอรสของเมนาเฮมทรงครองอิสราเอลในกรุงสะมาเรีย 2 ปี 24และพระองค์ทรงทำสิ่งชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์ พระองค์ไม่ได้ทรงหันจากบาปทั้งหลายของเยโรโบอัมบุตรเนบัท ผู้ได้นำอิสราเอลให้ทำบาปด้วย 25และเปคาห์บุตรเรมาลิยาห์ แม่ทัพของพระองค์ได้ก่อการกบฏต่อพระองค์ และได้ประหารพระองค์ในกรุงสะมาเรียในป้อมของพระราชวัง พร้อมกับอารโกบและอารีเอห์ และมีคนกิเลอาด 50 คนร่วมกันคิดกบฏกับท่าน ท่านได้ประหารพระองค์และได้ขึ้นครองราชย์แทน 26ส่วนพระราชกิจอื่นๆ ของเปคาหิยาห์ และทุกสิ่งที่ทรงกระทำ นี่แน่ะ มีบันทึกในหนังสือพงศาวดารกษัตริย์แห่งอิสราเอล
เปคาห์ทรงครองอิสราเอล
27ในปีที่ 52 แห่งรัชกาลอาซาริยาห์พระราชาแห่งยูดาห์ เปคาห์บุตรเรมาลิยาห์ทรงครองอิสราเอลในสะมาเรีย 20 ปี 28พระองค์ทรงทำสิ่งชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์ พระองค์ไม่ได้ทรงหันจากบาปทั้งหลายของเยโรโบอัมบุตรเนบัท ผู้ได้นำอิสราเอลให้ทำบาปด้วย
29ในรัชกาลของเปคาห์พระราชาแห่งอิสราเอล ทิกลัทปิเลเสอร์พระราชาแห่งอัสซีเรียทรงยกมายึดเมืองอิโยน อาเบลเบธมาอาคาห์ ยาโนอาห์ คาเดช ฮาโซร์ กิเลอาด กาลิลี แผ่นดินนัฟทาลีทั้งหมด และทรงกวาดต้อนประชาชนไปเป็นเชลยยังอัสซีเรีย 30แล้วโฮเชยาบุตรเอลาห์ได้ร่วมกันคิดกบฏต่อเปคาห์บุตรเรมาลิยาห์ และโค่นพระองค์ลง และประหารพระองค์เสีย และขึ้นครองราชย์แทนในปีที่ 20 แห่งรัชกาลโยธามพระราชโอรสของอุสซียาห์ 31ส่วนพระราชกิจอื่นๆ ของเปคาห์และทุกสิ่งที่ทรงกระทำ นี่แน่ะ มีบันทึกในหนังสือพงศาวดารกษัตริย์แห่งอิสราเอล
โยธามทรงครองยูดาห์
32ในปีที่ 2 แห่งรัชกาลเปคาห์บุตรเรมาลิยาห์ พระราชาแห่งอิสราเอล โยธามพระราชโอรสของอาซาริยาห์อาซาริยาห์ พระราชาแห่งยูดาห์ ได้ขึ้นครองราชย์ 33เมื่อพระองค์ทรงเป็นกษัตริย์นั้นมีพระชนมายุ 25 พรรษา และพระองค์ทรงครองราชย์ในกรุงเยรูซาเล็ม 16 ปี พระมารดาของพระองค์มีพระนามว่า เยรูชาบุตรหญิงของศาโดก 34และพระองค์ทรงทำสิ่งที่ถูกต้องในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์ ตามทุกอย่างที่อาซาริยาห์พระราชบิดาของพระองค์ทรงกระทำ 35เว้นแต่ปูชนียสถานสูงยังไม่ได้ถูกกำจัดเสีย ประชาชนยังถวายสัตวบูชาและเผาเครื่องหอมบนปูชนียสถานสูงเหล่านั้น พระองค์ทรงสร้างประตูบนของพระนิเวศแห่งพระยาห์เวห์ 36ส่วนพระราชกิจอื่นๆ ของโยธาม และทุกสิ่งที่ทรงกระทำ ได้บันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารกษัตริย์แห่งยูดาห์ไม่ใช่หรือ? 37ในเวลานั้นพระยาห์เวห์ได้ทรงใช้เรซีน พระราชาแห่งซีเรีย และเปคาห์บุตรเรมาลิยาห์ให้มาสู้กับยูดาห์ 38โยธามทรงล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษ และทรงถูกฝังไว้กับบรรพบุรุษในนครดาวิด ผู้เป็นบรรพบุรุษของพระองค์ แล้วอาหัสพระราชโอรสของพระองค์ได้ขึ้นครองราชย์แทน
อรรถาธิบาย
ต่อต้านความหยิ่งผยอง
ถ้าหากคุณมีคนที่ทำงานให้กับคุณ หรือถ้าคุณเป็นพ่อแม่ หรือถ้าคุณอาสาอยู่ในตำแหน่งผู้นำ คุณก็ถือว่าเป็นผู้ที่มีอำนาจ
ความเย่อหยิ่งเป็นการทดลองใจโดยเฉพาะสำหรับใครก็ตามที่อยู่ในตำแหน่งที่มีอำนาจ ไม่ว่าอำนาจนั้นจะมาจากสถานะ ความสำเร็จ ชื่อเสียง หรือความมั่งคั่ง
ประวัติศาสตร์ของกษัตริย์แห่งอิสราเอลและยูดาห์แสดงให้เห็นว่าเป็นเรื่องยากอย่างยิ่งที่จะมีอำนาจและต้านทานการทดลองใจในเรื่องความหยิ่งจองหอง ในช่วงเวลานี้ กษัตริย์แห่งยูดาห์กระทำดีกว่ากษัตริย์แห่งอิสราเอล กษัตริย์องค์แล้วองค์เล่าในอิสราเอลได้กระทำสิ่งที่ชั่วร้ายในสายพระเนตรขององค์พระผู้เป็นเจ้า (14:24; 15:18,24,28) ขณะที่ในยูดาห์ อาซาริยาห์และโยธามบุตรชายของท่าน ทั้งสองต่างก็ ‘ทำสิ่งที่ถูกต้องในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์’ (15:3, 34)
อาซาริยาห์ยังเป็นที่รู้จักกันในนามอุสซียาห์ (ข้อ 32) เราทราบเรื่องราวของเขามากขึ้นจากข้อความตอนอื่น ๆ ในพระคัมภีร์ภาคพันธสัญญาเดิม (เช่น อาโมส 1:1, อิสยาห์ 6:1 เป็นต้นไป และ 2 พงศาวดาร 26:16–23)
ในที่นี้เราอ่านว่าถึงแม้เขาจะ ‘ทำสิ่งชอบธรรมในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์ ...เว้นแต่ปูชนียสถานสูงยังไม่ถูกกำจัดเสีย ...และพระยาห์เวห์ทรงลงโทษพระราชา พระองค์ก็ทรงเป็นโรคเรื้อนจนถึงวันสิ้นพระชนม์’ (2 พงศ์กษัตริย์ 15:3–5) ทำไมชีวิตของเขาถึงจบลงด้วยความพลั้งพลาดเช่นนี้?
พระธรรมพงศาวดารได้ให้คำตอบไว้ว่า ‘และพระนามของพระองค์ก็เลื่องลือไปไกล เพราะพระองค์ทรงได้รับความช่วยเหลืออย่างอัศจรรย์จนเข้มแข็ง แต่เมื่อทรงเข้มแข็งแล้ว พระองค์ก็มีพระทัยผยองขึ้นจนทำให้เสื่อมลง เพราะพระองค์ไม่ซื่อสัตย์ต่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของพระองค์’ (2 พงศาวดาร 26:15–16)
สิ่งนี้เตือนเราว่าหากพระเจ้าอวยพรเราด้วยความสำเร็จ ก็จะมีการทดลองใจให้เกิดความหยิ่งผยองอยู่เสมอ
คำอธิษฐาน
ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ขอบพระคุณสำหรับคำเตือนในพระคัมภีร์ ตลอดจนการหนุนน้ำใจ โปรดช่วยข้าพระองค์ให้เอาใจใส่คำเตือนเหล่านี้อยู่เสมอ ข้าแต่พระเจ้า ข้าพระองค์ขอพึ่งพาพระองค์ในทุกสิ่ง โปรดช่วยให้ข้าพระองค์เพ่งมองที่พระเยซูผู้ทรงฤทธานุภาพสูงสุดแต่ถ่อมพระองค์ลงอยู่เสมอ และทรงเป็นผู้ปรนนิบัติผู้รับใช้ (ฟีลิปปี 2:6–8)
เพิ่มเติมโดยพิพพา
สุภาษิต 16:18
ครั้งหนึ่งฉันสามารถถอยรถเข้าไปในที่จอดรถขนาดเล็กได้ด้วยความชำนาญ และรู้สึกค่อนข้างพอใจกับฝีมือของตัวเอง ฉันบอกกับแม่ของฉันซึ่งอยู่ในรถกับฉันว่า ฉันจอดรถได้ดีที่สุดในครอบครัว และฉันบ่นว่าผู้หญิงคนอื่น ๆ จอดรถไม่ชำนาญ ต่อมา มีคนขอให้ฉันช่วยขับรถไปซื้อของ ฉันจึงกระโดดขึ้นรถกับเพื่อน และเรากลับมายังที่จอดรถช่องเดิมที่ยังว่างอยู่ แต่ฉันจะเข้าไปได้ไหม? แต่ฉันกลับใช้เวลาถึงห้าครั้งในการถอยไปมา และในตอนท้ายเพื่อนของฉันก็ขอช่วยจอดแทนฉัน! ซึ่งช่วยได้มากจริง ๆ ความจองหองมาก่อนการถูกทำลาย!
![reader](/assets/img/o2IIH9f3cp-320.jpeg)
App
Download The Bible with Nicky and Pippa Gumbel app for iOS or Android devices and read along each day.
![reader](/assets/img/VaA8S1A2AE-320.jpeg)
อีเมล
Sign up now to receive The Bible with Nicky and Pippa Gumbel in your inbox each morning. You’ll get one email each day.
![reader](/assets/img/RdJg02ZuKy-320.jpeg)
เว็บไซต์
Subscribe and listen to The Bible with Nicky and Pippa Gumbel delivered to your favourite podcast app everyday.
การอ้างอิง
ข้อพระคัมภีร์อ้างอิงมาจากพระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 2011 สงวนสิทธิ์โดยสมาคมพระคริสตธรรมไทย (ยกเว้นข้อที่ระบุว่าเป็นฉบับอื่น)