ฟังพระเจ้า
เกริ่นนำ
ในทุก ๆ ความสัมพันธ์ของเรา การฟังเป็นสิ่งที่สำคัญมาก ในฐานะนักปรัชญาและนักศาสนศาสตร์ พอล ทิลลิช ได้กล่าวไว้ว่า ‘หน้าที่แรกของความรักคือการฟัง’
คนบางคนก็ฟังผู้อื่นได้ดีมาก พลทหารจอร์จ มาร์แชล กล่าวว่า ‘สูตรสำหรับการจัดการและดูแลคนคือ
- ฟังเรื่องราวของผู้อื่น
- ฟังเรื่องราวทั้งหมดของผู้อื่น
- ฟังเรื่องราวทั้งหมดของผู้อื่นก่อน’
การฟังพระเจ้าเป็นหนึ่งในกุญแจสำคัญในความสัมพันธ์ของคุณกับพระองค์ ‘ฟัง’ หมายถึง ได้ยินอย่างตั้งใจ ‘ให้ความสนใจ’ การอธิษฐานหมายถึง การให้ความสนใจอย่างเต็มที่กับพระเจ้าก่อน
สดุดี 81:8-16
8ประชากรของเราเอ๋ย จงฟังแล้วเราจะทักท้วงเจ้า
โอ อิสราเอลเอ๋ย ถ้าเพียงแต่เจ้าจะฟังเรา
9ห้ามมีพระอื่นท่ามกลางเจ้า
ห้ามกราบไหว้พระต่างด้าว
10เราคือยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า
ผู้ได้พาเจ้าขึ้นมาจากแผ่นดินอียิปต์
จงอ้าปากของเจ้าให้กว้าง แล้วเราจะป้อนเจ้าให้อิ่ม
11“แต่ประชากรของเราไม่ฟังเสียงของเรา
อิสราเอลไม่เชื่อฟังเรา
12เราจึงมอบเขาไว้แก่จิตใจดื้อด้านของเขาเอง
ให้ทำตามคำปรึกษาของเขาเอง
13เออ ประชากรของเรา น่าจะฟังเรา
และอิสราเอล น่าจะเดินในทางของเรา
14แล้วไม่ช้า เราก็จะปราบศัตรูของเขา
และจะหันมือของเราสู้คู่อริของเขา”
15บรรดาผู้ที่เกลียดชังพระยาห์เวห์จะแสร้งหมอบราบต่อพระองค์
และเวลาของการลงโทษคนพวกนั้นจะยั่งยืนอยู่เป็นนิตย์
16พระองค์จะทรงเลี้ยงเขาด้วยข้าวสาลีอย่างดีที่สุด
“เราจะให้เจ้าพอใจด้วยน้ำผึ้งที่มาจากหิน”
อรรถาธิบาย
ฟังพระเจ้าตรัสกับคุณผ่านทางพระธรรมสดุดี
พวกเราทุกคนต่างเคยมีประสบการณ์ในความหิวโหยทางฝ่ายร่างกาย ซึ่งสามารถเติมเต็มได้ด้วยอาหารเท่านั้น นอกจากนี้ คุณยังมีความหิวกระหายฝ่ายจิตวิญญาณ ซึ่งสามารถสนองได้โดยการฟังพระเจ้าเท่านั้น พระเจ้าตรัสว่า ‘ถ้าเพียงแต่เจ้าจะฟังเรา…’ ( ข้อ 8ข)
พระวจนะของพระเจ้าจะตอบสนองความหิวกระหายฝ่ายจิตวิญญาณของคุณ พระเจ้าสัญญาว่า ‘จงอ้าปากของเจ้าให้กว้าง แล้วเราจะป้อนเจ้าให้อิ่ม’ (ข้อ 10) ถ้าคุณฟังพระองค์ พระองค์ตรัสว่า ‘พระองค์จะทรงเลี้ยงเขาด้วยข้าวสาลีอย่างดีที่สุด เราจะให้เจ้าพอใจด้วยน้ำผึ้งที่มาจากหิน’ (ข้อ 16)
ในอีกแง่หนึ่ง พระองค์ตรัสว่า ‘ฟังเถิด ท่านทั้งหลายผู้เป็นที่รัก’ (ข้อ 8ก, พระคัมภีร์ตอนนี้จาก The Message โดยผู้แปล) พระเจ้าปรารถนาให้คุณได้รับสิ่งที่ดีที่สุดและได้เตือนถึงอันตรายของการเพิกเฉยต่อพระองค์ พระองค์ตรัสต่อไปว่า ‘แต่ประชากรของเราไม่ฟังเสียงของเรา อิสราเอลไม่เชื่อฟังเรา เราจึงมอบเขาไว้แก่จิตใจดื้อด้านของเขาเอง ให้ทำตามคำปรึกษาของเขาเอง’ (ข้อ 11–12) ผลของการไม่ฟังพระเจ้า คือการที่พระองค์ประทานผลลัพธ์ที่เกิดจากการกระทำของเราเอง (ดู โรม 1:24,26 เพิ่มเติม)
ในทางกลับกัน พระองค์สัญญาว่า หากคุณฟังพระองค์ พระองค์ก็จะกระทำสิ่งต่าง ๆ แทนคุณ ‘เออ ประชากรของเรา น่าจะฟังเราและอิสราเอล น่าจะเดินในทางของเรา แล้วไม่ช้า เราก็จะปราบศัตรูของเขา’ (สดุดี 81: 13–14ก)
คำอธิษฐาน
ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ข้าพระองค์ขอขอบพระคุณที่ในแต่ละวัน ข้าพระองค์สามารถฟังพระองค์และอิ่มเอมใจด้วย ‘ข้าวสาลีที่ดีที่สุด’ โปรดช่วยข้าพระองค์ในแต่ละวันให้เอาใจใส่ในสิ่งที่พระองค์ตรัส และจากนั้นให้ข้าพระองค์ไว้วางใจให้พระองค์ทำสิ่งต่าง ๆ แทนข้าพระองค์
กิจการอัครทูต 26:24-27:12
เปาโลขออากริปปาให้ทรงเชื่อถือ
24ขณะเปาโลกำลังพูดแก้คดีอยู่นั้น เฟสทัสร้องเสียงดังว่า “เปาโล เจ้าคลั่งไปเสียแล้ว เจ้าเรียนรู้วิชามากจนทำให้เจ้าคลั่งไป” 25แต่เปาโลกล่าวว่า “ข้าแต่ท่านเฟสทัส ข้าพเจ้าไม่ได้คลั่งเลย แต่พูดคำสัตย์จริงและพูดอย่างคนปกติ 26เพราะว่ากษัตริย์ทรงทราบข้อความเหล่านี้ ข้าพเจ้าจึงกล้ากล่าวเฉพาะพระพักตร์ของพระองค์ เพราะข้าพเจ้าเชื่อแน่ว่า ไม่มีสักสิ่งหนึ่งในบรรดาเหตุการณ์เหล่านี้ที่รอดพ้นพระเนตรของพระองค์ เพราะการเหล่านี้ไม่ได้ทำกันในที่ลับตา 27ข้าแต่กษัตริย์อากริปปา ฝ่าพระบาทเชื่อบรรดาผู้เผยพระวจนะหรือไม่? ข้าพระบาททราบว่าฝ่าพระบาททรงเชื่อ” 28กษัตริย์อากริปปาจึงตรัสกับเปาโลว่า “เจ้าจะชวนเราเป็นคริสเตียน ในช่วงเวลาเพียงสั้นๆ หรือ?” 29เปาโลจึงทูลว่า “ไม่ว่าจะเป็นช่วงสั้นหรือยาว ข้าพระบาทก็อธิษฐานต่อพระเจ้าว่า ไม่เพียงแต่ฝ่าพระบาทเท่านั้น แต่ทุกคนที่ฟังข้าพระบาทในวันนี้ จะเป็นเหมือนอย่างข้าพระบาท เว้นแต่เครื่องจำจองนี้”
30กษัตริย์กับผู้ว่าราชการเมือง พระนางเบอร์นิสและคนทั้งปวงที่นั่งอยู่ด้วยจึงลุกขึ้น 31เมื่อออกไปแล้วจึงพูดกันว่า “คนนี้ไม่ได้ทำอะไรที่สมควรจะถูกลงโทษถึงตายหรือจองจำไว้” 32กษัตริย์อากริปปาจึงตรัสกับเฟสทัสว่า “ถ้าคนนี้ไม่ได้ถวายฎีกาถึงซีซาร์ก็ให้ปล่อยตัวเขาได้”
กิจการ 27
เปาโลโดยสารเรือไปกรุงโรม
1เมื่อมีการตัดสินใจว่าเราจะต้องลงเรือไปยังประเทศอิตาลี พวกเขาจึงมอบเปาโลและนักโทษบางคนไว้กับนายร้อยคนหนึ่งชื่อยูเลียส ซึ่งเป็นนายทหารในกองทหารของจักรพรรดิ 2เราจึงลงเรือลำหนึ่งที่แล่นมาจากเมืองอัดรามิททิยุมกำลังจะออกไปยังเมืองท่าฝั่งแคว้นเอเชีย แล้วเรือก็ออกทะเล มีคนหนึ่งชื่ออาริสทารคัสชาวมาซิโดเนียซึ่งมาจากเมืองเธสะโลนิกาอยู่กับเราด้วย 3วันรุ่งขึ้นเราแวะที่เมืองไซดอน ยูเลียสนั้นมีใจเมตตาต่อเปาโล ยอมให้เปาโลไปหาบรรดามิตรสหายเพื่อรับการดูแล 4เมื่อเรือออกจากที่นั่นแล้ว จึงแล่นไปทางด้านปลอดลมของเกาะไซปรัส เพราะลมกำลังพัดต้านเรือ 5เมื่อแล่นข้ามทะเลที่อยู่ตรงแคว้นซีลีเซียกับแคว้นปัมฟีเลีย ก็มาถึงเมืองมิราที่อยู่ในแคว้นลีเซีย 6ที่เมืองนั้นนายร้อยพบเรือลำหนึ่งแล่นมาจากเมืองอเล็กซานเดรียกำลังจะไปยังประเทศอิตาลี ท่านจึงให้เราลงเรือลำนั้น 7เราแล่นไปช้าๆ หลายวัน และมาถึงเมืองคนีดัสอย่างยากเย็น เมื่อแล่นทวนลมต่อไปไม่ไหว เราจึงแล่นไปทางด้านปลอดลมของเกาะครีตตรงเมืองสัลโมเน 8เมื่อเรือแล่นเลียบเกาะนั้นผ่านไปอย่างยากเย็นแล้ว เราก็มาถึงที่แห่งหนึ่งชื่อว่าท่างาม เมืองลาเซียอยู่ใกล้ที่นั่น
9เมื่อเสียเวลาไปมากและการเดินเรือก็มีอันตรายเพราะเทศกาลอดอาหารผ่านไปแล้ว เปาโลจึงเตือนสติเขาทั้งหลาย 10โดยกล่าวว่า “นี่แน่ะท่านทั้งหลาย ข้าพเจ้าเห็นว่าการเดินทางครั้งนี้จะต้องมีอันตรายและก่อความเสียหายมาก ไม่ใช่เพียงแต่ของที่บรรทุกมากับเรือเท่านั้น แต่ชีวิตของเราด้วย” 11แต่นายร้อยเชื่อกัปตันและเจ้าของเรือมากกว่าเชื่อคำที่เปาโลกล่าว 12เพราะท่างามนั้นไม่เหมาะที่จะจอดในฤดูหนาว คนส่วนมากจึงตัดสินใจให้ออกทะเลไปจากที่นั่น โดยคาดหวังว่าจะไปให้ถึงเมืองฟีนิกส์แล้วจอดอยู่ที่นั่นตลอดฤดูหนาว เมืองฟีนิกส์นั้นเป็นท่าเรือของเกาะครีตที่หันหน้าไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือกับตะวันตกเฉียงใต้
อรรถาธิบาย
ฟังพระเจ้าตรัสกับคุณผ่านเหล่าอัครสาวก
อัครสาวกเปาโลเป็นผู้ส่งสารของพระเจ้า พระเจ้าตรัสผ่านเขา บรรดาผู้ที่กำลังฟังเปาโลในข้อความตอนนี้ได้มีโอกาสฟังพระเจ้า
เมื่อเปาโลกำลังแล่นเรือไปยังกรุงโรม นายร้อย ‘เชื่อกัปตันและเจ้าของเรือมากกว่าเชื่อคำที่เปาโลกล่าว’ (27:11) การที่เขาไม่ยอมฟังเปาโลนั่นเกือบจะกลายเป็นหายนะ
ในส่วนแรกของข้อความตอนนี้ เราเห็นเปาโลถูกล่ามโซ่ต่อหน้าเฟสตัส และอากริปปา เขากำลังบอกข่าวดีเกี่ยวกับพระเยซู การสิ้นพระชนม์และการฟื้นคืนพระชนม์ของพระองค์ เฟสตัสกล่าวว่า 'เปาโล เจ้าคลั่งไปเสียแล้ว เจ้าเรียนรู้วิชามากจนทำให้เจ้าคลั่งไป’ (26:24) เขาพูดว่า ‘เปาโล เจ้าเป็นบ้าไปเสียแล้ว!’ ( ข้อ 24 พระคัมภีร์ตอนนี้จาก The Message โดยผู้แปล) บางคนเคยคิดและยังคงคิดอยู่ว่า พวกคริสเตียนนั้นดู ‘บ้าไปหน่อย’
คำตอบของเปาโล คือ ‘...ข้าพเจ้าไม่ได้คลั่งเลย แต่พูดคำสัตย์จริงและพูดอย่างคนปกติ’ ( ข้อ 25) เขาไม่ได้ตอบว่า 'ใช่ มันค่อนข้างจะบ้าไปหน่อย แต่เราเชื่อแบบนั้น' เขาปฏิเสธที่จะยอมรับข้อเสนอแนะว่าความเชื่อของเขาไม่มีเหตุผล
เปาโลโต้แย้งว่าความเชื่อมีเหตุมีผล มีเหตุผลที่ดีที่จะเชื่อว่าพระเยซูคริสต์ทรงฟื้นจากความตาย ความเชื่อของเราคือ 'คำสัตย์จริงและพูดอย่างคนปกติ' (ข้อ25) เราไม่ควรกลัวที่จะเสนอข้อโต้แย้งที่มีเหตุผลและสมเหตุสมผล เราจำเป็นต้องใช้การนำเสนอพระกิตติคุณอย่างชาญฉลาด
อย่างไรก็ตาม เหตุผลเพียงอย่างเดียวนั้นก็ยังไม่เพียงพอ ก่อนที่ผมจะเป็นคริสเตียน ผมเคยได้ฟังข้อโต้แย้งและเหตุผลต่าง ๆ สำหรับเรื่องความเชื่อ แต่คำถามของผมก็ไม่ได้รับคำตอบทั้งหมด อย่างไรก็ตาม ผมก้าวไปในความเชื่อโดยอาศัยสิ่งที่ผมเคยได้ยินเกี่ยวกับพระเยซู ในช่วงเวลาที่ผมก้าวในความเชื่อ ทำให้ดวงตาของผมถูกเปิดออกและผมได้เข้าใจสิ่งที่ผมเองไม่เคยเห็นมาก่อน
เหตุผลจะพาเราไปได้ไกลระดับหนึ่ง อย่างไรก็ตาม เมื่อเราพยายามเชิญชวนผู้คน เหมือนกับที่เปาโลเคยทำ เพื่อให้พวกเขามาติดตามพระเยซู ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญที่จะต้องอธิบายว่าข้อความเกี่ยวกับพระเยซูนั้น ‘สัตย์จริงและมีเหตุผล’
การตอบสนองของอากริปปาที่มีต่อเปาโลคือ “'เจ้าจะชวนเราเป็นคริสเตียน ในช่วงเวลาเพียงสั้น ๆ หรือ?”’ เปาโลจึงทูลว่า “ไม่ว่าจะเป็นช่วงสั้นหรือยาว ข้าพระบาทก็อธิษฐานต่อพระเจ้าว่า ไม่เพียงแต่ฝ่าพระบาทเท่านั้น แต่ทุกคนที่ฟังข้าพระบาทในวันนี้ จะเป็นเหมือนอย่างข้าพระบาท เว้นแต่เครื่องจำจองนี้”’ (ข้อ 28–29)
เปาโลไม่ได้สนใจว่าผู้คนจะเป็นคริสเตียนผ่านวิกฤติ ( ‘คือ ช่วงเวลาสั้น ๆ’) หรือผ่านกระบวนการ (‘คือ ช่วงเวลาที่ยาวนาน’) แต่เขาพยายามทำทุกทางเพื่อเชิญชวนให้บรรดาคนเหล่านั้นมาเป็นคริสเตียนเช่นเดียวกับตน เปาโลไม่ละอายที่จะอธิษฐานขอให้ผู้คนเป็นเหมือนกับตัวเขาเลย (กาลาเทีย 4:12)
เปาโลไม่ได้ทำสิ่งใดซึ่งสมควรกับโทษประหารหรือถูกคุมขังเลย (กิจการ 26:31) แต่เจ้าหน้าที่ก็แก้ต่างอย่างไร้เหตุโดยไม่ยอมปล่อยเขาให้เป็นอิสระ (ข้อ 32) สิ่งนี้ไม่ยุติธรรมและไม่สมเหตุสมผลเลย นั่นคงดูน่าผิดหวังอย่างมากสำหรับเปาโล
กระนั้น 2,000 ปีต่อมา เราอยู่ที่นี่ กำลังฟังข้อความที่เปาโลพูดในขณะนั้น และมีโอกาสฟังพระเจ้าผ่านข้อความเหล่านั้น
คำอธิษฐาน
ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ขอให้เราเป็นเหมือนเปาโลในเรื่องความเชื่อ และจิตใจอันร้อนรนของเขา เมื่อเราออกไปบอกข่าวดีเรื่องพระเยซู ขอให้ผู้คนสัมผัสได้ว่าเมื่อพวกเขาฟังเรา พวกเขากำลังฟังพระองค์อยู่
2 พงศ์กษัตริย์ 16:1-17:41
อาหัสทรงครองยูดาห์
1ในปีที่ 17 แห่งรัชกาลเปคาห์บุตรเรมาลิยาห์ อาหัสพระราชโอรสของโยธามพระราชาแห่งยูดาห์ได้ขึ้นครองราชย์ 2เมื่ออาหัสทรงเป็นกษัตริย์นั้น มีพระชนมายุ 20 พรรษา และพระองค์ทรงครองราชย์ในกรุงเยรูซาเล็ม 16 ปี และพระองค์ไม่ทรงทำสิ่งที่ชอบธรรมในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์พระเจ้าของพระองค์ ไม่เหมือนอย่างดาวิดบรรพบุรุษของพระองค์ 3แต่ทรงดำเนินตามทางของพระราชาแห่งอิสราเอล ถึงกับทรงให้พระราชโอรสของพระองค์ลุยไฟ ตามการกระทำอันน่าเกลียดน่าชังของประชาชาติทั้งหลาย ซึ่งพระยาห์เวห์ทรงขับไล่ไปให้พ้นหน้าคนอิสราเอล 4อาหัสทรงถวายสัตวบูชา และเผาเครื่องหอมที่ปูชนียสถานสูง และบนเนินเขารวมทั้งใต้ต้นไม้เขียวสดทุกต้น
5แล้วเรซีน พระราชาแห่งซีเรียกับเปคาห์บุตรเรมาลิยาห์ พระราชาแห่งอิสราเอลทรงยกขึ้นมาทำสงครามกับกรุงเยรูซาเล็ม และได้ล้อมอาหัสไว้แต่ไม่ทรงสามารถเอาชัยชนะได้ 6เวลานั้นเรซีนพระราชาแห่งซีเรียเรซีนพระราชาแห่งซีเรีย ตีเมืองเอลัทคืนให้ซีเรีย และทรงขับไล่ประชาชนยูดาห์ออกจากเอลัท แล้วคนซีเรียมาที่เอลัทและอยู่ที่นั่นจนทุกวันนี้ 7อาหัสจึงทรงส่งคณะทูตไปเฝ้าทิกลัทปิเลเสอร์พระราชาแห่งอัสซีเรีย ให้กราบทูลว่า “ข้าพเจ้าเป็นคนรับใช้ของท่าน และเป็นบุตรของท่าน ขอเสด็จขึ้นมาช่วยข้าพเจ้าให้พ้นจากมือของพระราชาแห่งซีเรีย และจากมือของพระราชาแห่งอิสราเอล ผู้ลุกขึ้นต่อสู้ข้าพเจ้า” 8อาหัสทรงนำเงินและทองคำซึ่งพบในพระนิเวศแห่งพระยาห์เวห์ และในคลังสำนักพระราชวัง และส่งไปเป็นเครื่องบรรณาการแก่พระราชาแห่งอัสซีเรีย 9พระราชาแห่งอัสซีเรียก็ทรงฟังอาหัส พระราชาแห่งอัสซีเรียก็ทรงยกทัพขึ้นไปยังกรุงดามัสกัสและยึดได้ ทั้งกวาดต้อนประชาชนเมืองนั้นไปเป็นเชลยยังเมืองคีร์ และทรงประหารเรซีนเสีย
10เมื่อกษัตริย์อาหัสเสด็จไปกรุงดามัสกัสเพื่อพบทิกลัทปิเลเสอร์กษัตริย์แห่งอัสซีเรีย พระองค์ทรงเห็นแท่นบูชาที่อยู่ในดามัสกัส และกษัตริย์อาหัสทรงส่งแบบจำลองแท่นบูชาไปยังอุรียาห์ปุโรหิต พร้อมทั้งแบบแปลนของแท่นนั้นตามลักษณะการสร้างอย่างละเอียด 11แล้วอุรียาห์ปุโรหิตก็สร้างแท่นบูชานั้น ตามแบบทุกอย่างที่กษัตริย์อาหัสได้ส่งมาจากดามัสกัส ดังนั้นอุรียาห์ปุโรหิตจึงทำแท่นบูชาขึ้นก่อนที่กษัตริย์อาหัสเสด็จกลับมาจากดามัสกัส 12และเมื่อพระราชาเสด็จกลับจากดามัสกัส พระราชาทรงเห็นแท่นบูชา แล้วพระราชาทรงเข้ามาใกล้แท่นบูชา และถวายเครื่องบูชาบนแท่นนั้น 13และทรงเผาเครื่องบูชาเผาทั้งตัว และธัญบูชาและทรงเทเครื่องดื่มบูชา และทรงพรมเลือดแห่งเครื่องศานติบูชาของพระองค์ลงบนแท่นนั้น 14และพระองค์ทรงย้ายแท่นบูชาทองสัมฤทธิ์ ซึ่งอยู่เฉพาะพระพักตร์พระยาห์เวห์ ออกเสียจากข้างหน้าพระนิเวศ บริเวณระหว่างแท่นบูชาใหม่กับพระนิเวศของพระยาห์เวห์ และตั้งไว้ทางด้านเหนือของแท่นบูชานั้น 15และกษัตริย์อาหัสทรงบัญชาอุรียาห์ปุโรหิตว่า “บนแท่นใหญ่นี้ ท่านจงเผาเครื่องบูชาเผาทั้งตัวตอนเช้า และธัญบูชาตอนเย็น และเครื่องบูชาเผาทั้งตัวของพระราชา และเครื่องธัญบูชาของพระองค์ พร้อมกับเครื่องบูชาเผาทั้งตัวของประชาชนทั้งหมดในแผ่นดิน รวมทั้งธัญบูชา และเครื่องดื่มบูชาของเขาทั้งหลาย และจงพรมเลือดทั้งหมดของเครื่องบูชาเผาทั้งตัวและของเครื่องสัตวบูชาบนแท่นนั้น แต่แท่นบูชาทองสัมฤทธิ์ให้เป็นที่ที่เราจะทูลถามพระเจ้า” 16อุรียาห์ปุโรหิตทำทุกอย่างตามพระบัญชาของกษัตริย์อาหัส
17และกษัตริย์อาหัสทรงตัดแผงแท่นหมายถึง แท่นรองรับอ่างเล็กนั้นออก และทรงยกขันออกไปจากแท่นเสีย และพระองค์ทรงเอาอ่างสาครลงมาจากวัวทองสัมฤทธิ์ที่รองอยู่นั้น ทรงวางไว้บนพื้นหิน 18ส่วนศาลาวันสะบาโตซึ่งพวกเขาสร้างไว้ในพระนิเวศ และทางเข้าชั้นนอกสำหรับพระราชานั้น พระองค์ทรงย้ายจากพระนิเวศของพระยาห์เวห์ เพราะเห็นแก่พระราชาแห่งอัสซีเรีย 19ส่วนพระราชกิจอื่นๆ ของอาหัสที่ทรงกระทำ ได้บันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารกษัตริย์แห่งยูดาห์ไม่ใช่หรือ? 20และอาหัสทรงล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษ และทรงถูกฝังไว้กับบรรพบุรุษในนครดาวิด และเฮเซคียาห์พระราชโอรสของพระองค์ได้ขึ้นครองราชย์แทน
2 พงศ์กษัตริย์ 17
โฮเชยาทรงครองอิสราเอล
1ในปีที่ 12 แห่งรัชกาลอาหัสพระราชาแห่งยูดาห์ โฮเชยาบุตรเอลาห์ได้ขึ้นครองราชย์ในกรุงสะมาเรีย และทรงครองอิสราเอลอยู่ 9 ปี 2และพระองค์ทรงทำสิ่งชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์ แต่ก็ไม่เหมือนกับบรรดาพระราชาแห่งอิสราเอลที่อยู่ก่อนพระองค์ 3แชลมาเนเสอร์พระราชาแห่งอัสซีเรียได้ทรงยกทัพมารบกับพระองค์ และโฮเชยาทรงยอมเป็นเมืองขึ้นและถวายเครื่องบรรณาการ 4แต่พระราชาแห่งอัสซีเรียทรงพบว่าโฮเชยาเป็นกบฏ เพราะโฮเชยาทรงใช้ผู้สื่อสารไปยังโสพระราชาแห่งอียิปต์ และไม่ยอมถวายเครื่องบรรณาการแก่พระราชาแห่งอัสซีเรีย อย่างที่ทรงเคยทำมาทุกปี เพราะฉะนั้นพระราชาแห่งอัสซีเรียจึงขังพระองค์ไว้ และจำพระองค์ไว้ในคุก
อิสราเอลถูกกวาดต้อนเป็นเชลยในอัสซีเรีย
5แล้วพระราชาแห่งอัสซีเรียก็ทรงบุกเข้าทั่วแผ่นดิน และขึ้นมายังกรุงสะมาเรียและทรงล้อมเมืองไว้ 3 ปี 6ในปีที่ 9 แห่งรัชกาลโฮเชยา พระราชาแห่งอัสซีเรียยึดกรุงสะมาเรียได้ พระองค์ทรงกวาดต้อนคนอิสราเอลไปยังอัสซีเรีย และให้พวกเขาอยู่ที่ฮาลาห์ และข้างแม่น้ำฮาโบร์แห่งเมืองโกซาน และในเมืองต่างๆ ของคนมีเดีย
7ที่เป็นอย่างนั้น ก็เพราะคนอิสราเอลได้ทำบาปต่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของตน ผู้ทรงนำพวกเขาออกจากแผ่นดินอียิปต์ จากพระหัตถ์ของฟาโรห์กษัตริย์แห่งอียิปต์ และเพราะพวกเขาได้นมัสการพระอื่นๆ 8และได้ดำเนินตามธรรมเนียมปฏิบัติของประชาชาติ ซึ่งพระยาห์เวห์ทรงขับไล่ไปเสียให้พ้นหน้าคนอิสราเอล และตามกฎเกณฑ์ที่บรรดาพระราชาแห่งอิสราเอลทรงนำเข้ามา 9และคนอิสราเอลได้ทำสิ่งที่ไม่ชอบต่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของตนอย่างลับๆ เขาทั้งหลายได้สร้างปูชนียสถานสูงสำหรับตนทั่วบ้านทั่วเมือง ตั้งแต่ที่ที่มีหอสังเกตการณ์ จนถึงเมืองที่มีป้อมแปลได้อีกว่า ตั้งแต่หมู่บ้านเล็กที่สุดจนถึงเมืองใหญ่ที่สุด 10พวกเขาได้ตั้งเสาศักดิ์สิทธิ์และเสาอาเช-ราห์บนเนินเขาสูงทุกแห่ง และใต้ต้นไม้เขียวสดทุกต้น 11ณ ที่นั่น พวกเขาได้เผาเครื่องหอมบนปูชนียสถานสูงทุกที่ ตามอย่างประชาชาติซึ่งพระยาห์เวห์ทรงกวาดไปเสียต่อหน้าพวกเขา และเขาทั้งหลายได้ทำสิ่งชั่ว ทำให้พระยาห์เวห์ทรงพระพิโรธ 12เขาทั้งหลายปรนนิบัติรูปเคารพ ซึ่งพระยาห์เวห์ได้ตรัสแก่เขาแล้วว่า “เจ้าอย่าทำอย่างนี้” 13พระยาห์เวห์ยังทรงตักเตือนอิสราเอลและยูดาห์ ทางผู้เผยพระวจนะทุกคนและผู้ทำนายทุกคนว่า “จงหันจากทางชั่วทั้งหลายของเจ้า และรักษาพระบัญญัติของเราและกฎเกณฑ์ของเรา ตามธรรมบัญญัติทั้งสิ้นซึ่งเราได้บัญชาแก่บรรพบุรุษของเจ้า และซึ่งเราได้ส่งมายังเจ้าทางผู้เผยพระวจนะผู้รับใช้ของเรา” 14แต่พวกเขาไม่ฟังและดื้อดึงเหมือนอย่างบรรพบุรุษของพวกเขา ผู้ไม่เชื่อถือพระยาห์เวห์พระเจ้าของเขา 15เขาได้ปฏิเสธกฎเกณฑ์และพันธสัญญาของพระองค์ ซึ่งทรงทำกับบรรพบุรุษของเขา รวมทั้งพระดำรัสเตือนซึ่งประทานแก่เขา เขาทั้งหลายติดตามสิ่งไร้ค่าแปลได้อีกว่า ติดตามรูปเคารพที่ไร้ค่าและกลายเป็นสิ่งไร้ค่าไป และเขาทำตามประชาชาติที่อยู่รอบๆ ซึ่งพระยาห์เวห์ทรงห้ามเขาทำตาม 16และเขาทั้งหลายได้ละทิ้งพระบัญญัติทั้งสิ้นของพระยาห์เวห์พระเจ้าของตน และได้หล่อรูปเคารพสำหรับตนเป็นลูกวัวสองตัว และเขาได้สร้างเสาอาเช-ราห์ และโน้มตัวลงกราบบรรดาบริวารของฟ้าสวรรค์ และปรนนิบัติพระบาอัล 17เขาทั้งหลายได้ให้บุตรชายหญิงของเขาลุยไฟ และเขาได้ทำนายโชคชะตาและทำเวทมนตร์ ทั้งขายตัวเอง ไปทำสิ่งชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์ ทำให้พระองค์ทรงพระพิโรธ 18เพราะฉะนั้น พระยาห์เวห์ทรงพระพิโรธต่ออิสราเอลยิ่งนัก และทรงให้พวกเขาออกไปพ้นพระพักตร์ของพระองค์ ไม่มีใครเหลืออยู่นอกจากเผ่ายูดาห์เท่านั้น
19ยูดาห์ไม่ได้รักษาพระบัญญัติของพระยาห์เวห์พระเจ้าของเขาด้วย แต่ดำเนินตามกฎเกณฑ์ของอิสราเอลที่ได้ทำกัน 20และพระยาห์เวห์ทรงปฏิเสธเชื้อสายทั้งสิ้นของอิสราเอล และทรงให้เขาทั้งหลายทนทุกข์ และมอบเขาไว้ในมือของผู้ปล้น จนกว่าพระองค์ได้ทรงเหวี่ยงเขาไปพ้นพระพักตร์ของพระองค์
21เพราะพระองค์ทรงฉีกอิสราเอลจากราชวงศ์ของดาวิด และพวกเขาได้ตั้งเยโรโบอัมบุตรเนบัทให้เป็นพระราชา และเยโรโบอัมทรงชักนำอิสราเอลไปจากการติดตามพระยาห์เวห์ และนำให้พวกเขาทำบาปอย่างใหญ่หลวง 22คนอิสราเอลได้ดำเนินในบาปทั้งสิ้น ซึ่งเยโรโบอัมได้ทรงกระทำ เขาทั้งหลายไม่ได้หันจากบาปเหล่านั้นเลย 23จนพระยาห์เวห์ทรงให้อิสราเอลออกไปพ้นพระพักตร์ของพระองค์ ตามที่ตรัสทางบรรดาผู้เผยพระวจนะผู้รับใช้ของพระองค์ อิสราเอลจึงถูกกวาดจากแผ่นดินของตนไปเป็นเชลยในอัสซีเรียจนทุกวันนี้
อัสซีเรียส่งคนเข้าตั้งรกรากในสะมาเรีย
24พระราชาแห่งอัสซีเรียทรงนำประชาชนมาจากบาบิโลน คูธาห์ อัฟวา ฮามัท เสฟารวาอิม และให้พวกเขาอาศัยอยู่ในเมืองต่างๆ ของสะมาเรียแทนประชาชนอิสราเอล พวกเขาก็เข้าถือกรรมสิทธิ์สะมาเรีย และอาศัยอยู่ในเมืองเหล่านั้น 25และตั้งแต่แรกที่พวกเขามาอาศัยอยู่ที่นั่น เขาก็ไม่ได้ยำเกรงพระยาห์เวห์ ฉะนั้นพระยาห์เวห์จึงทรงให้สิงโตมาท่ามกลางเขา พวกมันฆ่าบางคนในพวกเขา 26เพราะฉะนั้นมีผู้ไปทูลพระราชาแห่งอัสซีเรียว่า “ประชาชาติซึ่งฝ่าพระบาททรงพาไปอยู่ในเมืองต่างๆ ของสะมาเรียนั้น ไม่รู้ธรรมเนียมของพระของแผ่นดินนั้น ฉะนั้นพระจึงให้สิงโตมาท่ามกลางเขา และดูสิ พวกมันได้ฆ่าพวกเขาเสีย เพราะเขาไม่รู้ธรรมเนียมของพระของแผ่นดินนั้น” 27แล้วพระราชาแห่งอัสซีเรียจึงบัญชาว่า “จงนำคนหนึ่งในพวกปุโรหิตที่พวกเจ้ากวาดต้อนมาจากที่นั่นไปที่นั่น จงให้เขาไปอยู่ที่นั่น และให้สั่งสอนธรรมเนียมของพระของแผ่นดินนั้น” 28ฉะนั้นคนหนึ่งในพวกปุโรหิตที่พวกเขากวาดมาจากสะมาเรีย จึงไปอาศัยอยู่ที่เมืองเบธเอลและสั่งสอนเขาทั้งหลายว่า เขาจะต้องยำเกรงพระยาห์เวห์อย่างไร
29แต่ว่าประชาชาติทั้งสิ้นยังสร้างรูปพระของตนเอง และตั้งไว้ในนิเวศแห่งปูชนียสถานสูงซึ่งชาวสะมาเรียได้สร้างไว้ในเมืองต่างๆ ที่ประชาชาติทั้งสิ้นอาศัยอยู่ 30ชาวบาบิโลนสร้างพระสุคคทเบโนท ชาวคูทสร้างพระเนอร์กัล ชาวฮามัทสร้างพระอาชิมา 31ชาวอัฟวาสร้างพระนิบหัสและพระทารทัก ชาวเสฟารวาอิมเผาเด็กของตนในไฟถวายพระอัดรัมเมเลคและพระอานัมเมเลค ซึ่งเป็นพระของเมืองเสฟารวาอิม 32ประชาชาติเหล่านี้นมัสการพระยาห์เวห์ด้วย แต่ได้ตั้งปุโรหิตแห่งปูชนียสถานสูงจากท่ามกลางพวกเขา ให้ทำหน้าที่เพื่อพวกเขาในนิเวศแห่งปูชนียสถานสูง 33เขาจึงยำเกรงพระยาห์เวห์ แต่ก็ปรนนิบัติบรรดาพระของเขาเองด้วย ตามธรรมเนียมของบรรดาประชาชาติที่พวกอัสซีเรียกวาดเขามาจากที่นั้น 34ทุกวันนี้เขาก็ทำตามธรรมเนียมเดิม
เขาทั้งหลายไม่ยำเกรงพระยาห์เวห์ ไม่ทำตามกฎเกณฑ์ หรือกฎหมาย หรือธรรมบัญญัติ หรือพระบัญญัติ ซึ่งพระยาห์เวห์ทรงบัญชาแก่ลูกหลานของยาโคบ ผู้ที่พระองค์ประทานนามให้ว่าอิสราเอล 35พระยาห์เวห์ทรงทำพันธสัญญากับเขาทั้งหลายและบัญชาเขาว่า “อย่ายำเกรงพระอื่นๆ หรือกราบนมัสการพระนั้น หรือปรนนิบัติ หรือถวายสัตวบูชาแก่พระนั้น 36แต่เจ้าจงยำเกรงพระยาห์เวห์ ผู้นำเจ้าออกจากแผ่นดินอียิปต์ด้วยฤทธานุภาพยิ่งใหญ่ และด้วยพระกรที่เหยียดออก เจ้าจงนมัสการพระองค์ และจงถวายสัตวบูชาแด่พระองค์ 37และกฎเกณฑ์ กฎหมาย และธรรมบัญญัติ และพระบัญญัติซึ่งพระองค์ทรงจารึกสำหรับพวกเจ้า เจ้าจงระวังที่จะทำตามเสมอ เจ้าอย่ายำเกรงพระอื่นเลย 38เจ้าอย่าลืมพันธสัญญาที่เราได้ทำไว้กับเจ้า และอย่ายำเกรงพระอื่นเลย 39แต่เจ้าทั้งหลายจงยำเกรงพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า และพระองค์จะทรงช่วยกู้เจ้าให้พ้นมือศัตรูทั้งสิ้นของเจ้า” 40พวกเขาไม่ได้ฟัง แต่ยังทำตามธรรมเนียมเดิมของตน
41ดังนั้นประชาชาติเหล่านี้จึงยำเกรงพระยาห์เวห์ และปรนนิบัติรูปเคารพสลักของพวกเขาด้วย ลูกของพวกเขาก็เช่นเดียวกัน หลานของพวกเขาก็เช่นเดียวกัน บรรพบุรุษของพวกเขาทำอย่างไร พวกเขาก็ทำอย่างนั้นจนทุกวันนี้
อรรถาธิบาย
ฟังพระเจ้าพูดกับคุณผ่านทางผู้เผยพระวจนะ
พระเจ้าอนุญาตให้อิสราเอลถูกจับไปเป็นเชลย และถูกเนรเทศออกจากประเทศ เพราะพวกเขาปฏิเสธที่จะฟังพระองค์
ประวัติศาสตร์ของช่วงเวลานี้ในพระธรรม 2 พงศ์กษัตริย์ สามารถสรุปได้เป็นคำว่า ‘ไม่ฟัง’ ‘พวกเขาไม่ฟัง... พวกเขาไม่ได้ฟัง’ (17:14,40) ดังที่เราเห็นจากเมื่อวานนี้ ปัญหาทั้งหมดที่กษัตริย์และประชากรของพระเจ้าเผชิญเป็นผลมาจากการไม่ฟังพระเจ้า
พระเจ้าตรัสกับคนของพระองค์ผ่านทางผู้เผยพระวจนะ ซึ่งเป็นผู้รับใช้ของพระองค์ ‘พระเจ้าได้ยืนขึ้นต่อสู้กับอิสราเอลและยูดาห์ โดยตรัสอย่างชัดเจนผ่านผู้เผยพระวจนะและผู้ทำนายมากมายนับไม่ถ้วน ครั้งแล้วครั้งเล่า... แต่พวกเขาก็ไม่ฟัง’ (ข้อ 13–14, พระคัมภีร์ตอนนี้จาก The Message โดยผู้แปล)
นี่คือเหตุผลที่พวกเขาตกไปเป็นเชลย ‘การตกเป็นเชลยเกิดขึ้นเพราะความบาป ลูกหลานของอิสราเอลทำบาปต่อพระเจ้า... พวกเขาทำสิ่งต่าง ๆ ด้วยความฉ้อฉล เป็นสิ่งที่น่ารังเกียจต่อพระเจ้าของพวกเขา’ (ข้อ 7–9, พระคัมภีร์ตอนนี้จาก The Message โดยผู้แปล)
‘และเขาทำตามประชาชาติที่อยู่รอบ ๆ ซึ่งพระยาห์เวห์ทรงห้ามเขาทำตาม’ (ข้อ 15) ผลของการไม่ฟังคือคนอิสราเอลสูญเสียการทรงสถิตของพระเจ้าและถูกกวาดต้อนเป็นเชลยในอัสซีเรีย ‘ทรงเหวี่ยงเขาไปพ้นพระพักตร์ของพระองค์...พระยาห์เวห์ทรงให้อิสราเอลออกไปพ้นพระพักตร์ของพระองค์’ (ข้อ 20,23)
เช่นเดียวกันกับเรา ในบ่อยครั้ง พวกเขาไม่เอาจริงเอาจังพอในเรื่องความบาปในชีวิตของพวกเขา ‘พวกเขาให้เกียรติและนมัสการพระเจ้า แต่ไม่ได้ให้พระองค์เพียงผู้เดียว... พวกเขาไม่ได้นมัสการพระเจ้าจริง ๆ พวกเขาได้ไม่จริงจังในสิ่งที่พระองค์ตรัสสั่งถึงวิธีที่พวกเขาควรปฏิบัติและสิ่งที่พวกเขาควรเชื่อ’ (ข้อ 32,34, พระคัมภีร์ตอนนี้จาก The Message โดยผู้แปล) ‘พวกเขาไม่ได้เอาใจใส่ พวกเขายังคงทำสิ่งที่พวกเขาเคยทำอยู่เสมอ’ ( ข้อ 40, พระคัมภีร์ตอนนี้จาก The Message โดยผู้แปล)
คุณเคยหรือไม่ที่บางครั้งตัวเองพบว่าจิตใจของคุณถูกแบ่งแยกระหว่างการติดตามพระเจ้าและการทำตามความปรารถนาของคุณเอง เราควรปกป้องตัวเองจากความนิ่งเฉยหรือความประมาทเลินเล่อซึ่งจะนำให้ความบาปคืบคลานเข้ามา อย่าปล่อยให้ศัตรูนำคุณไปสู่การไม่เชื่อฟังพระเจ้า
ความจริงก็คือ ความปรารถนาของพระเจ้าเป็นพรแก่เราเสมอ พระบัญชาและคำสั่งสอนของพระองค์มีไว้เพื่อให้คุณเจริญรุ่งเรือง (ดูเฉลยธรรมบัญญัติ 6:1–3)
เราเห็นสิ่งนี้ในชีวิตของกษัตริย์แต่ละพระองค์ของอิสราเอลและยูดาห์ ผู้เขียนพระธรรม 1 และ 2 พงศ์กษัตริย์ ให้ภาพย่อ ๆ ว่าแต่ละท่านทำสิ่งที่ถูกต้องในสายพระเนตรของพระเจ้าหรือไม่ มีการพรรณนาถึงกษัตริย์ทุกพระองค์ของอิสราเอลว่าทำ ‘สิ่งชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์’ (2 พงศ์กษัตริย์ 17:2) และนำไปสู่การล่มสลายของอาณาจักรในตอนต้น (ข้อ 8)
ในทางตรงกันข้าม ประมาณครึ่งหนึ่งของจำนวนกษัตริย์ในยูดาห์มีคำอธิบายในแง่บวกอย่างกว้าง ๆ และประมาณอีกครึ่งหนึ่งเป็นในแง่ลบอย่างกว้าง ๆ เช่นกัน ภายใต้กษัตริย์ที่ ‘ดี’ อาณาจักรยูดาห์ก็เจริญรุ่งเรือง และประวัติศาสตร์ของอาณาจักรนั้นยาวนานกว่าและมีสิ่งที่ดีมากกว่าของอิสราเอล การปกครองของกษัตริย์ที่ ‘ดี’ โดยทั่วไปนั้นยาวนานกว่ากษัตริย์ที่ ‘ชั่วร้าย’ กษัตริย์ชั่วร้ายทั้งสิบสองพระองค์ครองราชย์รวมกันเป็นเวลา 130 ปี ในขณะที่กษัตริย์ที่ดีสิบพระองค์ครองราชย์รวมทั้งสิ้น 343 ปี กษัตริย์ที่ ‘ดี’ ยังคงเผชิญกับความยากลำบากและการท้าทายทุกรูปแบบ และการติดตามพระเจ้าก็ไม่รับประกันว่าชีวิตจะเรียบง่าย ทว่าแบบอย่างของพวกเขาเป็นเครื่องเตือนใจอันทรงพลังถึง พระพรและปัญญาของการฟัง และการติดตามพระเจ้า
คำอธิษฐาน
ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า โปรดช่วยข้าพระองค์ให้เอาใจใส่และตั้งใจฟังสิ่งที่พระองค์ตรัส โปรดช่วยข้าพระองค์ให้พ้นจากความบาปที่ซ่อนอยู่ ให้ข้าพระองค์ขอความช่วยเหลือโดยเร็ว เพื่อข้าพระองค์จะไม่ปล่อยให้ความบาปคืบคลานเข้ามาในชีวิต โปรดช่วยข้าพระองค์ไม่ให้ทำในสิ่งที่คนรอบข้างทำแต่โปรดช่วยให้ข้าพระองค์ได้ยินเสียงพระองค์ ติดตามพระองค์และยินดีในการสถิตของพระองค์
เพิ่มเติมโดยพิพพา
2 พงศ์กษัตริย์ 17:41
‘ดังนั้นประชาชาติเหล่านี้จึงยำเกรงพระยาห์เวห์ และปรนนิบัติรูปเคารพสลักของพวกเขาด้วย’
บางครั้งเมื่อฉันไปนมัสการที่คริสตจักร ฉันกลับเริ่มสนใจในสิ่งอื่น ๆ เช่น รองเท้าสวย ๆ ของใครสักคน หรือคิดว่าใช้ปลาหรือไก่ปรุงเป็นอาหารกลางวัน ! หัวใจของฉันก็ถูกแยกไปเช่นกัน
![reader](/assets/img/o2IIH9f3cp-320.jpeg)
App
Download The Bible with Nicky and Pippa Gumbel app for iOS or Android devices and read along each day.
![reader](/assets/img/VaA8S1A2AE-320.jpeg)
อีเมล
Sign up now to receive The Bible with Nicky and Pippa Gumbel in your inbox each morning. You’ll get one email each day.
![reader](/assets/img/RdJg02ZuKy-320.jpeg)
เว็บไซต์
Subscribe and listen to The Bible with Nicky and Pippa Gumbel delivered to your favourite podcast app everyday.
การอ้างอิง
ข้อพระคัมภีร์อ้างอิงมาจากพระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 2011 สงวนสิทธิ์โดยสมาคมพระคริสตธรรมไทย (ยกเว้นข้อที่ระบุว่าเป็นฉบับอื่น)