มองไม่เห็นแต่ล้ำค่า
เกริ่นนำ
ทุกเช้าวันจันทร์ เขาโทรศัพท์มาที่สำนักงานของเรา เขามักจะถามเกี่ยวกับงานและพันธกิจประจำสัปดาห์ และผู้ที่มีส่วนร่วม เป็นเวลาหลายทศวรรษที่ชาร์ลส์และกลุ่มอธิษฐานของเขาสนับสนุนคริสตจักรด้วยคำอธิษฐานอย่างสัตย์ซื่อ พวกเขาเป็นแบบอย่างของคนมากมายในคริสตจักรของเราซึ่งอธิษฐานวิงวอนเพื่อเรา คำอธิษฐานของพวกเขาอาจมองไม่เห็นแต่ก็ลำ้ค่าเช่นกัน
คำว่า ‘ทูลขอ’ โดยทั่วไปหมายถึงการอธิษฐานเพื่อผู้อื่น (ทั้งยังใช้อธิษฐานเพื่อตัวเองก็ได้) เราทุกคนล้วนถูกเรียกมาเพื่ออธิษฐานวิงวอน อัครสาวกเปาโลเขียนถึงทิโมธีว่า ‘เพราะฉะนั้นก่อนสิ่งอื่นใดทั้งหมด ข้าพเจ้าขอร้องพวกท่านให้วิงวอน อธิษฐาน ทูลขอ และขอบพระคุณเพื่อทุกคน เพื่อกษัตริย์ทั้งหลายและทุกคนที่มีตำแหน่งสูง’ (1 ทิโมธี 2:1–2)
พระเยซูทรงเป็นผู้ร้องทูลที่ยิ่งใหญ่ พระองค์ทรง ‘อ้อนวอนเพื่อพวกคนทรยศ’ (อิสยาห์ 53:12) พระองค์ ‘สถิต ณ เบื้องขวาพระหัตถ์ของพระเจ้า และทรงอธิษฐานขอเพื่อเราด้วย’ (โรม 8:34 ดูร่วมกับ ฮีบรู 7:25 ) พระวิญญาณบริสุทธิ์ทรงทูลขออ้อนวอนแทนเราและผ่านเรา ‘แต่พระวิญญาณทรงช่วยขอแทน ด้วยการคร่ำครวญซึ่งไม่อาจกล่าวเป็นถ้อยคำ...เพราะว่าพระวิญญาณทรงอธิษฐานขอเพื่อธรรมิกชนตามพระประสงค์ของพระเจ้า’ (โรม 8:26–27)
เนื้อหาในพระคัมภีร์ภาคพันธสัญญาเดิมสำหรับวันนี้ เราจะเห็นบทบาทของอิสยาห์ในฐานะผู้ทูลขอ การอธิษฐานทุลขอเพื่อผู้อื่นเป็นหนึ่งในหน้าที่ของผู้เผยพระวจนะ การอธิษฐานทูลขอยังทำโดยผู้เป็นกษัตริย์ เช่น ดาวิด โซโลมอน และเฮเซคียาห์ คุณเองก็ถูกเรียกมาสู่พันธกิจที่มองไม่เห็นแต่ล้ำค่านี้ด้วยเช่นกัน
สดุดี 83:1-18
คำอธิษฐานขอทรงพิพากษาศัตรูของอิสราเอล
บทเพลงสดุดีของอาสาฟ
1ข้าแต่พระเจ้า ขออย่าทรงนิ่งอยู่
ข้าแต่พระเจ้า ขออย่าทรงเงียบและขออย่าทรงเฉยอยู่
2เพราะนี่แน่ะ ศัตรูของพระองค์กำลังอลหม่าน
บรรดาผู้ที่ชังพระองค์ได้ยกศีรษะของเขาขึ้นยกศีรษะของเขาขึ้น
3เขาทั้งหลายวางแผนแยบคาย ต่อสู้ประชากรของพระองค์
พวกเขาคบคิดกันต่อสู้ผู้ที่พระองค์ทรงทะนุถนอม
4เขาทั้งหลายพูดว่า “มาเถิด ให้เรากวาดพวกเขาออกจากการเป็นประชาชาติ
อย่าให้ชื่ออิสราเอลเป็นที่ระลึกถึงอีกต่อไป”
5เออ เขาทั้งหลายคบคิดเป็นใจเดียวกัน
พวกเขาทำพันธสัญญาต่อสู้พระองค์
6คือ เต็นท์ของเอโดมและคนอิชมาเอล
โมอับและคนฮาการ์คนฮาการ์
7เกบาล อัมโมน และอามาเลข
ฟีลิสเตียกับชาวเมืองไทระ
8อัสซีเรียก็สมทบพวกเขาด้วย
พวกเขาเป็นพันธมิตรที่เข้มแข็งของลูกหลานของโลท
9ขอพระองค์ทรงทำแก่พวกเขาอย่างที่ทรงทำแก่มีเดียน
อย่างที่ทรงทำแก่สิเสราและยาบินที่แม่น้ำคีโชน
10ผู้ถูกทำลายที่เมืองเอนโดร์
ผู้กลายเป็นซากเน่าบนดิน
11ขอทรงทำให้ขุนนางของพวกเขาเป็นเหมือนโอเรบและเศเอบ
ขอทรงทำให้เจ้านายทั้งสิ้นของพวกเขาเป็นเหมือนเศบาห์และศัลมุนนา
12ผู้ที่กล่าวว่า “ให้เราเอาทุ่งหญ้าของพระเจ้า
มาเป็นกรรมสิทธิ์ของเราเถิด”
13ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์
ขอทรงทำให้พวกเขาเหมือนผงคลีที่วนเวียน เหมือนแกลบต่อหน้าลม
14อย่างไฟเผาผลาญป่าไม้
อย่างเปลวเพลิงที่ให้ภูเขาลุกโพลง
15ขอทรงติดตามเขาทั้งหลายไปด้วยพายุของพระองค์
และทรงทำให้พวกเขาคร้ามกลัวด้วยพายุหมุน
16ขอทรงให้เขาทั้งหลายขายหน้ายิ่งนัก
ข้าแต่พระยาห์เวห์ เพื่อพวกเขาจะได้แสวงหาพระนามของพระองค์
17ขอให้เขาทั้งหลายอับอาย และกลัวอยู่เป็นนิตย์
ให้พวกเขาอดสูและพินาศไป
18ให้เขาทั้งหลายทราบว่าพระองค์ผู้เดียว
ผู้ทรงพระนามว่าพระยาห์เวห์
ทรงเป็นผู้สูงสุดเหนือแผ่นดินโลกทั้งสิ้น
อรรถาธิบาย
ทูลขอเพื่อผู้แสวงหา
พระธรรมสดุดีตอนนี้เป็นคำอธิษฐานขอ เป็นการทูลขอเพื่อให้ผู้คนมีความรู้เกี่ยวกับการช่วยไถ่ครั้งสุดท้ายของพระเจ้า และสำหรับสิ่งนี้จะส่งผลให้เกิดการกลับใจใหม่ก่อนวันสุดท้ายนั้น
ประชาชาติโดยรอบต้องการทำลายประชากรของพระเจ้า (ข้อ 4) กระนั้น ผู้เขียนพระธรรมสดุดีมองว่าสิ่งนี้เป็นการต่อสู้กับพระเจ้าเองมากกว่า เขาเรียกพวกนั้นว่าเป็น ‘ศัตรูของพระองค์’ ( ข้อ 2) ที่ ‘ทำพันธสัญญาต่อสู้พระองค์’ ( ข้อ 5) นี่เป็นเครื่องเตือนใจว่าการต่อสู้คนของพระเจ้าเป็นการต่อสู้พระเจ้าในท้ายที่สุด
คำอธิษฐานของพระธรรมสดุดี คือ ศัตรูของพระเจ้าจะถูกทำลาย (ข้อ 9–15) อย่างไรก็ตาม นั่นก็เป็นการร้องทูลให้กลับใจใหม่ด้วย ‘ขอทรงให้เขาทั้งหลายขายหน้ายิ่งนัก ข้าแต่พระยาห์เวห์ เพื่อพวกเขาจะได้แสวงหาพระนามของพระองค์’ (ข้อ 16) นี่คือความปรารถนาที่จะเห็นผู้อื่นจะแสวงหาพระเจ้าเที่ยงแท้แต่องค์เดียว: ‘ให้เขาทั้งหลายทราบว่าพระองค์ผู้เดียวผู้ทรงพระนามว่าพระยาห์เวห์ทรงเป็นผู้สูงสุดเหนือแผ่นดินโลกทั้งสิ้น’ (ข้อ 18)
คำอธิษฐาน
ข้าแต่พระเจ้า ข้าพระองค์อธิษฐานเผื่อผู้เข้าร่วมหลักสูตรอัลฟ่า ให้แสวงหาพระนามของพระองค์ และทูลขอที่พระองค์จะกระทำ ไม่นิ่งเงียบ เพื่อที่ผู้คนจะรู้ว่าพระองค์ผู้เดียวคือพระเจ้าสูงสุดเหนือทั้งโลก
กิจการอัครทูต 28:1-16
เปาโลบนเกาะมอลตา
1หลังจากรอดตายกันแล้วเราถึงรู้ว่าเกาะนั้นชื่อมอลตา 2พวกชาวพื้นเมืองกรุณาเราเป็นพิเศษ เขาทั้งหลายก่อไฟรับรองเราเพราะฝนตกและหนาว 3เปาโลเก็บกิ่งไม้แห้งมัดหนึ่งมาใส่ไฟ แต่มีงูพิษตัวหนึ่งออกมาเพราะถูกความร้อน และกัดมือของเปาโลคาอยู่อย่างนั้น 4เมื่อชาวพื้นเมืองเหล่านั้นเห็นงูห้อยคาอยู่ที่มือของเปาโล จึงพูดกันว่า “คนนี้ต้องเป็นผู้ฆ่าคนแน่นอน แม้จะหนีรอดจากทะเลแล้ว เจ้าแม่แห่งความยุติธรรมยังไม่ยอมให้เขามีชีวิตรอด” 5แต่เปาโลสะบัดมือให้งูตกลงไปในไฟ และไม่ได้เป็นอะไร 6พวกเขาคาดว่าท่านคงจะบวมหรือล้มตายทันที แต่หลังจากเขารออยู่นานและเห็นว่าไม่มีสิ่งผิดปกติเกิดกับท่าน เขาก็เปลี่ยนความคิดและกล่าวว่าท่านเป็นเทพเจ้า
7หัวหน้าของเกาะนั้นชื่อปูบลิอัส มีที่ดินอยู่ใกล้บริเวณนั้น ท่านต้อนรับเลี้ยงดูเราอย่างดีเป็นเวลาสามวัน 8แต่บิดาของปูบลิอัสนอนป่วยเป็นไข้และเป็นบิดอยู่ เปาโลจึงเข้าไปหาท่าน รักษาด้วยการอธิษฐานและวางมือบนตัวท่าน 9เมื่อทำอย่างนั้น คนอื่นๆ บนเกาะที่เจ็บป่วยก็พากันมาหา และได้รับการรักษา 10เขาทั้งหลายจึงให้เกียรติเรามากมายหลายอย่าง และเมื่อเราจะแล่นเรือออกจากที่นั่น เขาก็นำของที่จำเป็นสำหรับเรามาใส่ไว้ในเรือ
เปาโลถึงกรุงโรม
11พอผ่านไปได้สามเดือน เราลงเรือที่มาจอดพักตลอดฤดูหนาวที่เกาะนั้น เป็นเรือที่แล่นมาจากเมืองอเล็กซานเดรีย ที่โขนเรือเป็นรูปปั้นคู่แฝด 12เราแวะที่เมืองไซราคิ้วส์และจอดอยู่ที่นั่นสามวัน 13เมื่อออกจากที่นั่นเราไปยังเมืองเรยีอูม วันรุ่งขึ้นมีลมทิศใต้พัดมา พอวันที่สองก็มาถึงเมืองปูทีโอลี 14ที่นั่นเราพบกับพี่น้องและได้รับเชิญให้พักอาศัยกับพวกเขาเจ็ดวัน จากนั้นเรามายังกรุงโรม 15เมื่อพี่น้องในกรุงโรมได้ยินข่าว พวกเขาจึงออกมารับเราถึงตลาดอัปปีอัสและบ้านสามโรงแรม เมื่อเปาโลเห็นเขาทั้งหลายแล้ว จึงขอบพระคุณพระเจ้าและมีกำลังใจดีขึ้น 16เมื่อเรามาถึงกรุงโรม เปาโลได้รับอนุญาตให้พักอาศัยตามลำพังโดยมีทหารคนหนึ่งคุมไว้
อรรถาธิบาย
ทูลขอเพื่อการเยียวยารักษา
บางครั้งผมเคยได้ยินคำแนะนำว่า คริสเตียนไม่ควรอธิษฐานขอการรักษาอย่างอัศจรรย์ทางกายภาพอีกต่อไป เป็นที่ถกเถียงกันอยู่ว่าการอัศจรรย์แห่งการรักษานั้นมีเฉพาะเจาะจงใรพันธกิจขององค์พระเยซูคริสต์ และหลังจากการสิ้นพระชนม์และการฟื้นคืนพระชนม์ของพระองค์ บางคนถึงกับแนะว่าในช่วงพระธรรมกิจการ การอัศจรรย์กำลังจะหมดไป อย่างไรก็ตาม ชัดเจนว่า ไม่ใช่กรณีนี้แน่นอน
เมื่องูพิษตัวหนึ่งกัดและติดที่มือของเปาโล เขาสะบัดงูนั้นเข้าไปในกองไฟและไม่ได้เป็นอะไร (ข้อ 3–5) เราอยู่ในบทสุดท้ายของพระธรรมกิจการ และเราเห็นว่า เปาโลเป็นแบบอย่างของคำพยากรณ์ของพระเยซูเกี่ยวกับบรรดาผู้ที่เชื่อในพระองค์ว่า ‘พวกเขาจะจับงูได้ด้วยมือเปล่า’ (มาระโก 16:18)
เมื่ออาจารย์เปาโลและคนที่อยู่กับเขาบนเกาะมอลตาได้พบกับปูบลิอัส หัวหน้าของเกาะ: ‘ท่านต้อนรับเลี้ยงดูเราอย่างดีเป็นเวลาสามวัน แต่บิดาของปูบลิอัสนอนป่วยเป็นไข้และเป็นบิดอยู่ เปาโลจึงเข้าไปหาท่าน รักษาด้วยการอธิษฐานและวางมือบนตัวท่าน’ (กิจการ 28:7–8)
นี่เป็นตัวอย่างที่เรียบง่ายที่เราสามารถทำตามได้ ประการแรก เมื่อเปาโลได้ยินว่าบิดาของปูบลิอัสป่วย เขากระทำด้วยความเชื่อว่า พระเจ้าสามารถรักษาได้ ดังนั้น ‘(เขา) จึงเข้าไปหาท่าน’ (ข้อ 8)
ประการที่สอง เขากระทำด้วยความกล้าหาญ บิดาของปูบลิอัสน่าจะไม่ใช่คริสเตียน ถึงกระนั้น เปาโลก็กล้าพอที่จะขออธิษฐานเผื่อเขา และอธิษฐานต่อหน้าผู้คนแล้ววางมือบนเขา นั่นอาจทำให้เกิดความคิดขึ้นมาได้ว่า ‘แล้วถ้าเขาไม่หายโรคล่ะ ?’ ‘ฉันจะดูล้มเหลวไหม ?’ ‘นี่จะทำให้ข่าวประเสริฐเสื่อมเสียหรือไม่ ?’ แต่เปาโลยอมเสี่ยง เขากระทำด้วยความเชื่อ อธิษฐาน วางมือบนตัวเขา และพระเจ้ารักษาก็เขา ‘เมื่อทำอย่างนั้น คนอื่น ๆ บนเกาะที่เจ็บป่วยก็พากันมาหา และได้รับการรักษา’ (ข้อ 7–9)
นี่ช่างห่างไกลจากความตาย มีการเยียวยารักษาอันอัศจรรย์เกิดขึ้นขณะที่พระธรรมกิจการมาถึงตอนจบ ลูกาเห็นชัดเจนว่า นี่คือสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อเนื่องในชีวิตของคริสตจักร คำถามที่แท้จริงไม่ใช่ว่า ‘พระเจ้าทรงเยียวยารักษาในทุกวันนี้หรือไม่?’ แต่คือ ‘ในทุกวันนี้ พระเจ้าตอบคำอธิษฐานหรือไม่?’ ถ้าพระองค์ตอบ ทำไมเราจึงตัดสิ่งที่สำคัญ อย่างเช่นเรื่องสุขภาพออกไป? การอธิษฐานเพื่อการเยียวยารักษาเป็นส่วนสำคัญของการทูลขอ
พิพพาและผมได้อธิษฐานเผื่อผู้คนมากมายตลอดหลายปีที่ผ่านมา แน่นอนว่าไม่ใช่ทุกคนที่ได้รับการรักษาให้หายดี เราไม่ได้อธิษฐานให้คนที่เจ็บป่วยเพราะพวกเขาทุกคนจะหายดี เราอธิษฐานเผื่อพวกเขาเพราะพระเยซูบอกให้เราทำเช่นนั้น ตลอดหลายปีที่ผ่านมานี้ บางครั้งเราได้เห็นการเยียวยารักษาอย่างอัศจรรย์ อย่าท้อแท้ ให้เราอธิษฐานต่อไปด้วยความเชื่อและความกล้าหาญ ความรักและการไวต่อความรู้สึก
คำอธิษฐาน
ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ขอทรงช่วยเราให้มีความกล้าหาญที่จะใช้ทุกโอกาสเพื่อวางมือผู้เจ็บป่วยและอธิษฐานเพื่อให้พวกเขาหายจากโรค ขอบคุณพระองค์ที่ทรงเป็นพระเจ้าแห่งการรักษาในวันนี้
2 พงศ์กษัตริย์ 19:14-20:21
คำอธิษฐานของเฮเซคียาห์
14เฮเซคียาห์ทรงรับจดหมายจากมือของผู้สื่อสารและทรงอ่าน และเสด็จขึ้นไปยังพระนิเวศของพระยาห์เวห์ และเฮเซคียาห์ทรงคลี่จดหมายนั้นออกเฉพาะพระพักตร์พระยาห์เวห์ 15และเฮเซคียาห์ทรงอธิษฐานเฉพาะพระพักตร์พระยาห์เวห์ว่า “ข้าแต่พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอล ผู้ประทับเหนือเหล่าเครูบ พระองค์แต่องค์เดียวทรงเป็นพระเจ้าแห่งบรรดาราชอาณาจักรของแผ่นดินโลก พระองค์ได้ทรงสร้างฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลก 16ข้าแต่พระยาห์เวห์ ขอทรงเงี่ยพระกรรณสดับ ข้าแต่พระยาห์เวห์ ขอเบิกพระเนตรมองดู และขอทรงฟังถ้อยคำของเซนนาเคอริบซึ่งเขาได้ส่งมาเย้ยพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์ 17ข้าแต่พระยาห์เวห์ เป็นความจริงที่พระราชาแห่งอัสซีเรียได้ทำให้ประชาชาติและแผ่นดินของพวกเขาร้างเปล่า 18และได้เหวี่ยงพระของพวกเขาลงในกองไฟ เพราะสิ่งเหล่านั้นไม่ใช่พระเจ้า เป็นแต่ผลงานของมือมนุษย์ เป็นไม้และหิน เพราะฉะนั้นจึงถูกทำลาย 19ฉะนั้นบัดนี้ ข้าแต่พระยาห์เวห์ พระเจ้าของข้าพระองค์ทั้งหลาย ขอทรงช่วยพวกข้าพระองค์ให้พ้นมือของเขา เพื่อราชอาณาจักรทั้งสิ้นแห่งแผ่นดินโลกจะทราบว่า พระองค์คือพระยาห์เวห์ ทรงเป็นพระเจ้าแต่องค์เดียว”
20แล้วอิสยาห์บุตรอามอสได้ใช้คนไปเฝ้าเฮเซคียาห์ทูลว่า “พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอลตรัสดังนี้ว่า ‘เราได้ยินคำอธิษฐานของเจ้าเรื่องเซนนาเคอริบ พระราชาแห่งอัสซีเรียแล้ว’ 21ต่อไปนี้เป็นพระวจนะที่พระยาห์เวห์ตรัสเกี่ยวกับท่านนั้นหมายถึง เซนนาเคอริบว่า
‘ธิดาพรหมจารีแห่งศิโยน ดูถูกเจ้า และเย้ยเจ้า
ธิดาแห่งเยรูซาเล็มสั่นศีรษะตามหลังใส่เจ้า
22เจ้าเย้ยและกล่าวหยาบช้าต่อผู้ใด?
เจ้าขึ้นเสียงของเจ้าต่อผู้ใด?
แล้วเบิ่งตาของเจ้าอย่างเย่อหยิ่งต่อผู้ใด?
ต่อองค์บริสุทธิ์แห่งอิสราเอลน่ะซิ
23เจ้าได้เย้ยองค์เจ้านายด้วยผู้สื่อสารของเจ้า
และเจ้าได้ว่า “ด้วยรถรบมากมายของข้า
ข้าได้ขึ้นไปที่สูงของภูเขา
ถึงที่ไกลสุดของเลบานอน
ข้าโค่นต้นสนสีดาร์ที่สูงที่สุดของมันลง
ทั้งต้นสนสามใบที่ดีที่สุดของมัน
ข้าเข้าไปยังที่พักไกลลิบที่สุดของมัน
ที่ป่าไม้ที่ทึบที่สุดของมัน
24ข้าขุดบ่อ
และดื่มน้ำในดินแดนต่างด้าว
ข้าเอาฝ่าเท้าของข้า
ทำให้ธารน้ำทั้งสิ้นของอียิปต์แห้งไป”
25‘เจ้าไม่ได้ยินหรือ?
เราได้จัดไว้นานแล้ว
เราได้กะแผนงานไว้แต่ดึกดำบรรพ์
ณ บัดนี้เราให้เป็นไปแล้ว
คือเจ้าจะทำเมืองที่มีป้อมให้พังลง
ให้เป็นกองสิ่งปรักหักพัง
26ส่วนชาวเมืองนั้นก็หมดอำนาจ
ตกตะลึงและอับอาย
กลายเป็นเหมือนต้นไม้ที่ทุ่งนา
และเหมือนหญ้าอ่อน
เหมือนหญ้าบนหลังคาเรือน
แห้งไปก่อนที่จะงอกงาม
27‘แต่เราได้รู้จักการที่เจ้านั่งลง
การที่เจ้าออกไปและการที่เจ้าเข้ามา
และการเกรี้ยวกราดของเจ้าต่อเรา
28เพราะการเกรี้ยวกราดของเจ้าต่อเรา
และความจองหองของเจ้าได้มาเข้าหูของเรา
ฉะนั้นเราจะเอาขอของเราเกี่ยวจมูกเจ้า
และเอาบังเหียนของเราใส่ปากเจ้า
แล้วเราจะหันเจ้ากลับไปตามทาง ซึ่งเจ้ามานั้น
29‘และนี่จะเป็นหมายสำคัญแก่เจ้า คือ ปีนี้เจ้าจะกินสิ่งที่งอกขึ้นเอง และในปีที่สองสิ่งที่ผลิจากเดิม แล้วในปีที่สามจงหว่านและเกี่ยวและทำสวนองุ่น และกินผลของมัน 30คนที่เหลืออยู่แห่งเชื้อวงศ์ของยูดาห์จะหยั่งรากลงล่าง และเกิดผลขึ้นบน 31เพราะคนที่รอดจะออกจากเยรูซาเล็ม และคนที่เหลืออยู่จะออกจากภูเขาศิโยน ความกระตือรือร้นของพระยาห์เวห์ จะทำการนี้’
32“เพราะฉะนั้น พระยาห์เวห์ตรัสเกี่ยวกับพระราชาแห่งอัสซีเรียดังนี้ว่า ‘เขาจะไม่เข้าในเมืองนี้ หรือยิงลูกธนูไปที่นั่น หรือถือโล่เข้ามาหน้าเมือง หรือสร้างเชิงเทินสู้มัน 33เขามาทางไหน เขาจะกลับไปทางนั้น เขาจะไม่เข้าเมืองนี้ พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้แหละ 34เพราะเราจะป้องกันเมืองนี้ไว้ให้รอด เพื่อเห็นแก่เราเอง และเห็นแก่ดาวิดผู้รับใช้ของเรา’ ”
เซนนาเคอริบแพ้และสิ้นพระชนม์
35และอยู่มาในคืนนั้น ทูตของพระยาห์เวห์ได้ออกไป และได้ประหารคนในค่ายอัสซีเรียเสีย 185,000 คน และเมื่อคนลุกขึ้นในเวลาเช้ามืด ดูสิ พวกเขาทั้งหมดกลายเป็นศพ 36ดังนั้นเซนนาเคอริบพระราชาแห่งอัสซีเรียจึงยกกลับไป และอยู่ในกรุงนีนะเวห์ 37และอยู่มาเมื่อท่านนมัสการในนิเวศของพระนิสโรครูปเคารพในกรุงนีนะเวห์ มีตัวเป็นคนแต่หัวเป็นนกอินทรีพระของท่าน อัดรัมเมเลคและชาเรเซอร์ พระราชโอรสของท่านก็ประหารท่านด้วยดาบ และหนีไปยังแผ่นดินอารารัต และเอสารฮัดโดนพระราชโอรสของท่านก็ขึ้นครองราชย์แทน
2 พงศ์กษัตริย์ 20
เฮเซคียาห์ประชวร
1ในเวลานั้น เฮเซคียาห์ประชวรใกล้จะสิ้นพระชนม์ และผู้เผยพระวจนะอิสยาห์บุตรอามอสเข้ามาเฝ้าพระองค์ และทูลพระองค์ว่า “พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ว่า ‘จงจัดการบ้านเมืองของเจ้าให้เรียบร้อย เจ้ากำลังจะตายและไม่ฟื้น’ ” 2แล้วเฮเซคียาห์หันพระพักตร์เข้าข้างฝา และอธิษฐานต่อพระยาห์เวห์ว่า 3“ข้าแต่พระยาห์เวห์ ขอทรงระลึกว่า ข้าพระองค์ดำเนินอยู่เฉพาะพระพักตร์ของพระองค์ด้วยความซื่อสัตย์และด้วยความเต็มใจ และได้ทำสิ่งดีในสายพระเนตรของพระองค์” แล้วเฮเซคียาห์ทรงกันแสงมาก 4และก่อนที่อิสยาห์จะออกไปถึงลานกลาง พระวจนะของพระยาห์เวห์มาถึงท่านว่า 5“จงกลับไปบอกเฮเซคียาห์ผู้นำประชากรของเราว่า พระยาห์เวห์พระเจ้าของดาวิดบรรพบุรุษของเจ้า ตรัสดังนี้ว่า เราได้ยินคำอธิษฐานของเจ้าแล้ว เราได้เห็นน้ำตาของเจ้าแล้ว ดูสิ เราจะรักษาเจ้า ในวันที่สาม เจ้าจะขึ้นไปยังพระนิเวศของพระยาห์เวห์ 6และเราจะเพิ่มชีวิตของเจ้าอีก 15 ปี เราจะช่วยกู้เจ้าและเมืองนี้จากมือของพระราชาแห่งอัสซีเรีย และจะป้องกันเมืองนี้ไว้เพื่อเห็นแก่เราเอง และเพื่อเห็นแก่ดาวิดผู้รับใช้ของเรา” 7และอิสยาห์บอกว่า “พวกท่านจงเอาขนมมะเดื่อมาอันหนึ่ง” พวกเขาก็เอามาวางไว้บนพระยอดคำราชาศัพท์หมายถึง ฝีนั้น แล้วเฮเซคียาห์ก็ทรงหายเป็นปกติ
8และเฮเซคียาห์ตรัสกับอิสยาห์ว่า “อะไรเป็นหมายสำคัญที่แสดงว่าพระยาห์เวห์จะทรงรักษาข้าพเจ้า และที่แสดงว่าข้าพเจ้าจะได้ขึ้นไปยังพระนิเวศของพระยาห์เวห์ในวันที่สาม” 9และอิสยาห์ทูลว่า “นี้เป็นหมายสำคัญสำหรับฝ่าพระบาทจากพระยาห์เวห์ ที่พระยาห์เวห์จะทรงทำตามที่พระองค์ตรัสไว้ คือจะให้เงาคืบหน้าไปสิบขั้น หรือจะให้ย้อนกลับมาสิบขั้นดี?” 10เฮเซคียาห์ตรัสตอบว่า “เป็นเรื่องง่ายที่เงาจะยาวออกไปอีกสิบขั้น แต่ขอให้เงาย้อนกลับมาสิบขั้น” 11และอิสยาห์ผู้เผยพระวจนะได้ร้องทูลพระยาห์เวห์ และพระองค์ทรงนำเงาซึ่งเลยไปในนาฬิกาแดดของอาหัสย้อนกลับมาสิบขั้น
คณะทูตจากกรุงบาบิโลน
12คราวนั้น เมโรดัคบาลาดัน พระราชโอรสของบาลาดัน พระราชาแห่งบาบิโลน ทรงส่งพระราชสารและเครื่องบรรณาการมายังเฮเซคียาห์ เพราะพระองค์ทรงได้ยินว่าเฮเซคียาห์ประชวร 13และเฮเซคียาห์ได้ทรงต้อนรับพวกเขา และทรงพาพวกเขาชมคลังทรัพย์ทั้งหมดของพระองค์ ให้ชมเงิน ทองคำ เครื่องเทศ น้ำมันอย่างดี และคลังพระแสงคำราชาศัพท์หมายถึง คลังอาวุธของพระองค์ และทุกอย่างซึ่งมีในท้องพระคลัง ไม่มีสิ่งใดในพระราชวังหรือในราชอาณาจักรทั้งสิ้นของพระองค์ ซึ่งเฮเซคียาห์ไม่ได้สำแดงแก่เขา 14แล้วอิสยาห์ผู้เผยพระวจนะก็เข้าเฝ้ากษัตริย์เฮเซคียาห์ และทูลพระองค์ว่า “คนเหล่านี้ทูลอะไรบ้าง? และเขามาเฝ้าพระองค์จากที่ไหน?” และเฮเซคียาห์ตรัสว่า “เขามาจากเมืองไกลคือจากบาบิโลน” 15ท่านทูลว่า “พวกเขาเห็นอะไรในพระราชวังของพระองค์บ้าง?” และเฮเซคียาห์ตรัสตอบว่า “เขาเห็นทุกอย่างในวังของเรา ไม่มีสิ่งใดในพระคลังของเราที่เราไม่ได้สำแดงแก่เขา”
16แล้วอิสยาห์ทูลเฮเซคียาห์ว่า “จงฟังพระวจนะของพระยาห์เวห์ 17นี่แน่ะ วันเวลากำลังมาถึงเมื่อทุกสิ่งในวังของเจ้า และสิ่งที่บรรพบุรุษของเจ้าได้สะสมมาจนถึงทุกวันนี้ จะต้องถูกเอาไปยังบาบิโลน และไม่มีสิ่งใดเหลือเลย พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้แหละ 18และลูกบางคนซึ่งถือกำเนิดจากเจ้า ผู้ซึ่งเกิดแก่เจ้า จะถูกนำเอาไป และพวกเขาจะไปเป็นขันทีในพระราชวังของพระราชาแห่งบาบิโลน” 19แล้วเฮเซคียาห์ตรัสกับอิสยาห์ว่า “พระวจนะของพระยาห์เวห์ซึ่งท่านกล่าวนั้นดีแล้ว” ที่ตรัสอย่างนี้เพราะทรงคิดว่า “ก็ดีแล้วมิใช่หรือ? ในเมื่อมีความอยู่เย็นเป็นสุขและความปลอดภัยในสมัยของเรา”
เฮเซคียาห์สิ้นพระชนม์
20ส่วนพระราชกิจอื่นๆ ของเฮเซคียาห์ และพระราชอำนาจทั้งสิ้นของพระองค์ และการที่พระองค์ทรงสร้างสระและรางระบายน้ำ นำน้ำเข้ามาในกรุงอย่างไร ได้บันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารกษัตริย์แห่งยูดาห์ไม่ใช่หรือ? 21และเฮเซคียาห์ทรงล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษ และมนัสเสห์พระราชโอรสของพระองค์ได้ขึ้นครองราชย์แทน
อรรถาธิบาย
วิงวอนเพื่อการปลดปล่อย
บางครั้งในชีวิตของคุณ คุณอาจประสบปัญหาที่ดูจะท่วมท้น นี่คือตัวอย่างที่ดีในการจัดการกับปัญหาต่าง ๆ เฮเซคียาห์ไม่ได้สิ้นหวัง เขาไม่ได้ตื่นตระหนก ไม่ยอมแพ้ แต่เข้าเฝ้าพระเจ้าด้วยการอธิษฐาน
คำอธิษฐานของเฮเซคียาห์และการปลดปล่อยของพระเจ้ามีบันทึกไว้สามครั้งในพระคัมภีร์ภาคพันธสัญญาเดิม ( อิสยาห์ 36–39 และ 2 พงศาวดาร 32 ) นอกจากนี้ เหตุการณ์ในช่วงเวลานี้ ได้รับการยืนยันโดยบันทึกของชาวบาบิโลน
เมื่อเฮเซคียาห์ได้รับจดหมายข่มขู่และเผชิญปัญหาที่ท่วมท้น ‘เสด็จขึ้นไปยังพระนิเวศของพระยาห์เวห์ และเฮเซคียาห์ทรงคลี่จดหมายนั้นออกเฉพาะพระพักตร์พระยาห์เวห์’ (2 พงศ์กษัตริย์ 19:14) เฮเซคียาห์อธิษฐานต่อพระเจ้าว่า ‘ข้าแต่พระยาห์เวห์...พระองค์แต่องค์เดียวทรงเป็นพระเจ้าแห่งบรรดาราชอาณาจักรของแผ่นดินโลก พระองค์ได้ทรงสร้างฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลก ข้าแต่พระยาห์เวห์ ขอทรงเงี่ยพระกรรณสดับ ข้าแต่พระยาห์เวห์ ขอเบิกพระเนตรมองดู...ฉะนั้นบัดนี้ ข้าแต่พระยาห์เวห์ พระเจ้าของข้าพระองค์ทั้งหลาย ขอทรงช่วยพวกข้าพระองค์ให้พ้นมือของเขา เพื่อราชอาณาจักรทั้งสิ้นแห่งแผ่นดินโลกจะทราบว่า พระองค์คือพระยาห์เวห์ ทรงเป็นพระเจ้าแต่องค์เดียว’ (ข้อ 15–19)
การทูลขอของเฮเซคียาห์เริ่มต้นด้วยการรับรู้อย่างดีว่าพระเจ้าเป็นใคร เมื่อเราอธิษฐานขอ เรากำลังพูดกับพระองค์ผู้ซึ่งเป็น ‘พระเจ้าแห่งบรรดาราชอาณาจักรของแผ่นดินโลก’ (ข้อ 15) พระเจ้ามีอำนาจในการแก้ไขปัญหาที่ดูเหมือนจะท่วมท้นเช่นนี้
คำอธิษฐานของเฮเซคียาห์มีขึ้นเพื่อถวายเกียรติและสง่าราศีแด่พระเจ้า ‘เพื่อราชอาณาจักรทั้งสิ้นแห่งแผ่นดินโลกจะทราบว่า พระองค์คือพระยาห์เวห์ ทรงเป็นพระเจ้าแต่องค์เดียว’ (ข้อ 19) พระเยซูทรงสอนเราให้เริ่มคำอธิษฐานว่า ‘ขอให้พระนามของพระองค์เป็นที่เคารพสักการะ ขอให้แผ่นดินของพระองค์มาตั้งอยู่’ (มัทธิว 6:9–10)
ผมชอบประโยคที่ว่า ‘ทรงคลี่จดหมายนั้นออกเฉพาะพระพักตร์พระยาห์เวห์’ (2 พงศ์กษัตริย์ 19:14) เฮเซคียาห์พูดถึงปัญหาให้พระเจ้าทรงฟัง ผู้เผยพระวจนะอิสยาห์ส่งข้อความถึงเฮเซคียาห์ว่า พระเจ้าทรงสดับฟังคำอธิษฐานของเขาแล้ว พระองค์ได้ทรงช่วยประชากรให้พ้นจากการคุกคามของชาวอัสซีเรีย เพื่อตอบคำอธิษฐานขอของเฮเซคียาห์
เฮเซคียาห์อธิษฐานขอให้หายโรคด้วย เขาป่วยจนใกล้จะเสียชีวิต (20:1) และอธิษฐานขอเพื่อตัวเอง ‘แล้วเฮเซคียาห์หันพระพักตร์เข้าข้างฝา และอธิษฐานต่อพระยาห์เวห์’ (ข้อ 2) อีกครั้งหนึ่งที่ พระเจ้าตอบคำร้องทูลของเขา ‘เราได้ยินคำอธิษฐานของเจ้าแล้ว เราได้เห็นน้ำตาของเจ้าแล้ว ดูสิ เราจะรักษาเจ้า...และเราจะเพิ่มชีวิตของเจ้าอีก 15 ปี’ (ข้อ 5–6)
เฮเซคียาห์มีประสบการณ์ในพระพรอันน่าอัศจรรย์จากพระเจ้าการตอยคำร้องทูล อย่างไรก็ตาม ข้อพระคัมภีร์ตอนนี้จบลงด้วยข้อความคำเตือน เมื่อมีทูตมาจากบาบิโลน เฮเซคียาห์แสดงทรัพย์สมบัติทั้งหมดของตน (ข้อ 12–15) ดูเหมือนว่าเขาจะให้เกียรติตัวเองสำหรับทุก ๆ สิ่งที่พระเจ้าประทานให้ อิสยาห์บอกเขาว่าด้วยเหตุนี้จะ ‘ไม่มีสิ่งใดเหลือเลย’ (ข้อ 17) หากเราขโมยเกียรติในสิ่งที่พระเจ้าทำเพื่อเรา นั่นก็จะเป็นภัยต่อตัวเราเอง
คำอธิษฐาน
ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า เมื่อเรามองไปรอบ ๆ เมือง ประเทศชาติ และโลกของเรา เราต้องการการช่วยกู้จากพระองค์ พระองค์เท่านั้นที่เป็นพระเจ้าเหนืออาณาจักรทั้งหมดในโลก พระองค์ทรงสร้างสวรรค์และโลก ข้าแต่พระเจ้า ขอทรงเงี่ยพระกรรณ ข้าแต่พระเจ้า ขอทรงทอดพระเนตรดูเถิด ขอทรงเทพระวิญญาณบริสุทธิ์ของพระองค์อีกครั้ง ขอให้เราได้เห็นผู้คนแสวงหาพระนามของพระองค์อีกครั้ง ขอให้เราได้เห็นการอัศจรรย์แห่งการเยียวยารักษา ขอให้เราได้เห็นการประกาศพระกิตติคุณในประเทศของเรา การฟื้นฟูของคริสตจักร และการเปลี่ยนแปลงของสังคม เพื่อว่าอาณาจักรทั้งหมดบนแผ่นดินโลกจะได้รู้ว่า ข้าแต่พระเจ้า พระองค์เท่านั้นที่ทรงเป็นพระเจ้า
เพิ่มเติมโดยพิพพา
กิจการ 28:15
อาจารย์เปาโลได้เดินทางไปกรุงโรมอันยาวนานและน่าเจ็บปวด ไม่น่าแปลกใจเลยที่เขาจะยินดีที่ได้เห็นชุมชนคริสเตียนรอคอยการมาถึงของเขา แม้ว่าการเดินทางในปัจจุบันจะง่ายขึ้นมาก แต่ฉันและนิคกี้ก็ซาบซึ้งใจจริง ๆ กับผู้คนที่ยิ้มแย้มแจ่มใสที่มาพบเราที่สนามบิน ขับรถพาเราไปยังจุดหมายและดูแลเราอย่างดี ไม่ว่าเราจะอยู่ที่ใดในโลก ชุมชนคริสเตียนได้ดูแลเราอย่างน่าอัศจรรย์
![reader](/assets/img/o2IIH9f3cp-320.jpeg)
App
Download The Bible with Nicky and Pippa Gumbel app for iOS or Android devices and read along each day.
![reader](/assets/img/VaA8S1A2AE-320.jpeg)
อีเมล
Sign up now to receive The Bible with Nicky and Pippa Gumbel in your inbox each morning. You’ll get one email each day.
![reader](/assets/img/RdJg02ZuKy-320.jpeg)
เว็บไซต์
Subscribe and listen to The Bible with Nicky and Pippa Gumbel delivered to your favourite podcast app everyday.
การอ้างอิง
ข้อพระคัมภีร์อ้างอิงมาจากพระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 2011 สงวนสิทธิ์โดยสมาคมพระคริสตธรรมไทย (ยกเว้นข้อที่ระบุว่าเป็นฉบับอื่น)